Lina zat in haar bed. Het was donker. Ze zei: "Mama, ik heb bang."
Mama kwam snel. "Wat is er, lieve Lina?" vroeg ze.
"Het is donker," zei Lina.
Mama glimlachte. "Ik ben hier. Kijk, de sterren hangen aan de lucht. Ze zijn mooi!"
Lina keek naar het raam. "Ja, sterren!" zei ze blij.
"De nacht is veilig," zei Mama. "Sluit je ogen en droom mooi."
Lina knikte. Ze voelde zich beter. "Dank je, Mama!"
Lina viel in slaap met een glimlach.