Lotte zit in haar kamer. Het is donker. Lotte is een beetje bang. "Mama, papa!" roept ze.
Mama komt binnen. "Wat is er, Lotte?" vraagt mama zachtjes.
"Het is donker," zegt Lotte. "Ik ben bang."
Mama knielt naast Lotte. "Donker is niet eng," zegt mama. "Kijk, ik ben hier."
Lotte kijkt naar mama. "Ja, mama," zegt ze.
"Mama blijft bij je," zegt mama. "Zal ik een lampje aan doen?"
Lotte knikt. Mama zet een klein lampje aan. De kamer is nu niet zo donker meer.
"Kijk, Lotte," zegt mama. "Zien we iets engs?"
Lotte kijkt rond. "Nee, mama," zegt ze. "Niks engs."
"Goed zo," zegt mama. "Waar is je knuffel?"
Lotte pakt haar knuffel. "Hier is Beer," zegt ze.
"Beer blijft bij je," zegt mama. "Beer is dapper."
Lotte knuffelt haar Beer. "Beer is dapper," zegt ze.
"En jij ook," zegt mama. "Jij bent ook dapper."
Lotte lacht een beetje. "Ik ben dapper," zegt ze.
"Zullen we een liedje zingen?" stelt mama voor.
Lotte knikt. Mama zingt een zacht liedje. Lotte zingt mee.
"Zie je, het is niet eng," zegt mama.
Lotte is nu rustig. "Nee, het is niet eng," zegt ze.
Mama geeft Lotte een kus. "Welterusten, lieve Lotte," zegt ze.
"Welterusten, mama," zegt Lotte. Ze sluit haar ogen. Met Beer in haar armen voelt ze zich veilig.
Mama gaat naar de deur. Ze kijkt nog even om en glimlacht. Lotte slaapt bijna.
Het is donker, maar Lotte is niet bang meer. Ze weet dat ze altijd dapper kan zijn. En dat mama er altijd is om te helpen.
