Lise kijkt door het raam. Buiten ligt alles wit. Sneeuw! “Wauw,” zegt Lise zacht. Mama doet haar warme jas aan Lise. “Rits,” zegt de jas. Lise krijgt ook haar muts. “Hop!” Mama zet de muts op Lises hoofd. Lise lacht.
Samen lopen ze naar buiten. “Krak, krak,” doet de sneeuw onder haar laarzen. Lise pakt een handje sneeuw. Het voelt koud. “Brrr,” zegt Lise. Mama lacht. “Kom, we maken een sneeuwbal,” zegt mama. “Plop!” Daar ligt de sneeuwbal in de hand van Lise. Ze rolt hem over het gras. De bal wordt groter.
Lise ziet haar adem in de lucht. “Pfff,” blaast ze. Kleine wolkjes dansen. Mama pakt Lises hand. Haar hand is warm. Ze lopen naar het park. Vogels pikken zaadjes. “Tsjilp, tsjilp,” zingen de vogels. Lise zwaait naar een hondje. “Woef!” blaft het hondje zacht.
Na een poosje gaan ze weer naar binnen. Lise drinkt warme melk. “Slok, slok,” doet ze. Mama knuffelt haar. Lise voelt zich fijn en veilig. Ze kijkt naar buiten. De sneeuw glanst.
Soms is de winter koud, maar samen is alles warm en fijn.
