De raket staat klaar. Papa stapt met een glimlach naar binnen. “Dag Aarde!” roept hij. Daar gaat hij, hoog in de lucht. Alles is stil. Buiten is het donker. Papa kijkt goed naar de knopjes. Eén lichtje brandt. “Dit is rood,” zegt hij. “Even duwen!” Nu is het lichtje groen.
Buiten het raam blinkt een ster. “Wat mooi,” fluistert papa. Hij zwaait. Daar is een planeet. Hij landt zacht. De deur gaat open. De grond is zacht en paars. Papa lacht. “Voelt fijn!” Hij maakt een sprongetje. “Hop!” Papa zet een vlag neer. Die is blauw met geel. De vlag wappert een beetje.
Een klein steentje ligt naast zijn voet. “Hallo steentje,” zegt papa. Het steentje glimt. Papa stopt het in zijn zak. Hij kijkt rond. Alles is rustig. Vogelzang klinkt. “Vreemdelingen zijn soms vrienden,” mompelt papa blij.
De raket piept. Tijd om terug te gaan. Papa stapt weer in. Hij zwaait naar de planeet. “Tot ziens, ruimte!” zegt hij. De raket vliegt naar huis. Mama wacht. Ze lachen samen. Papa geeft het steentje aan mama.
Samen ontdekken is fijn.
