Lina is vier jaar. Ze zit op haar knieën. "Waar is mijn knuffelbeer?" vraagt Lina zachtjes. Kiekeboe! De beer is weg. Lina kijkt rond. Ze ziet haar pop. Ze ziet haar bal. Maar de beer is niet daar. "Tok-tok," zegt Lina. Ze klopt op de kast. Niets. Ze kijkt onder het bed. "Ho ho," lacht Lina, alleen een sok!
Mama komt binnen. "Zoek je iets, Lina?" vraagt mama. "Mijn beer is weg," zegt Lina. Mama glimlacht. Samen kijken ze rond. Lina kijkt op de stoel. "Hop!" Ze springt en kijkt. Geen beer. "Plop," zegt Lina. Ze gaat op de grond zitten. Dan hoort ze een zacht geluid: "Mmm."
Lina kijkt achter het gordijn. Wat ziet ze daar? O, het is haar beer! De beer zat verstopt. "Gevonden!" roept Lina. Ze knuffelt haar beer. Mama lacht. "Goed speurwerk, Lina," zegt mama.
Lina is blij. Iedereen lacht. De beer lacht ook. Lina zegt zacht: "Dag, beer."
Soms is zoeken samen fijn en vind je zo alles terug.
