In een groot, oud bos stond een geheimzinnig huis. Het was een heel stil huis. Niemand woonde daar. Maar op een dag kwam Vosje, een slimme, kleine vos.
Vosje keek naar het huis. "Wat is daar binnen?" vroeg Vosje. "Ik wil het weten!"
Vosje ging naar de deur. De deur piepte open. "Kom binnen," fluisterde het huis. Vosje ging naar binnen.
Binnen was het donker. Vosje zag een klein lichtje. Het was een kaart! Een schatkaart! "Oh, spannend!" zei Vosje. "Een schat!"
Vosje volgde de kaart. Stap voor stap. Links, rechts, rechtdoor. Vosje zag iets glinsteren. "Wat is dat?" vroeg Vosje.
Het was een grote, gouden sleutel! "Dit is de schat!" riep Vosje blij. Vosje was trots.
Vosje liep terug naar buiten. "Ik heb de schat gevonden!" zei Vosje. Het huis was niet meer stil. Het huis was blij.
En Vosje? Vosje was een echte speurder. Een slimme, kleine vos met een grote glimlach. En het bos? Het bos was weer stil. Maar nu was het een beetje magisch, dankzij Vosje.
