Beer Bram wordt wakker. De zon schijnt. “Vakantie!” roept Bram blij. Mama Beer lacht. “Vandaag gaan we naar het strand,” zegt zij. Bram klapt in zijn pootjes. “Strand, zand, water!” roept Bram.
Bram pakt zijn schepje. Papa Beer tilt de picknickmand. “Kom, Bram,” zegt Papa. “We gaan samen op pad.” Bram hobbelt achter Mama en Papa aan.
Op het strand voelt Bram het zachte zand. “Voetjes in het zand!” zingt Bram. Hij lacht. Mama lacht ook. “Wil je een zandtaartje maken?” vraagt Mama. “Ja!” zegt Bram. Ze bouwen samen een grote taart. “Goed gedaan, Bram!” zegt Mama trots.
Daar komt de zee. “Water koud!” roept Bram. Papa tilt Bram op. Ze plonsen samen in het water. Bram spettert. “Splash splash!” roept hij. Papa houdt Bram vast. Zo voelt Bram zich veilig.
Na het zwemmen eten ze samen. “Mmmm, lekker fruit,” smult Bram. Ze rusten op een grote handdoek. Mama aait Bram over zijn hoofd. “Ik hou van jou, Bram,” zegt Mama zachtjes. “Ik ook van jou!” fluistert Bram.
Samen genieten ze van de zon. Samen lachen ze veel. “Vakantie met familie is fijn,” zegt Bram. “Heel fijn,” zegt Mama. Papa knikt. Ze zijn blij.