Het was een zonnige ochtend. Bram, Sam, Luuk en Joep gingen naar het strand met hun emmertjes en schepjes. "Zand!" riep Bram blij. Ze renden naar het zand en voelden het warme kriebelen aan hun voeten.
"Plons!" Sam sprong in een klein plas water. "Kijk, water!" zei hij lachend. De anderen kwamen snel ook kijken. Het water was koel en kietelde aan hun tenen. "Splash, splash!" klonk het vrolijk.
Luuk vond een mooie schelp. "Wauw!" zei hij en hield de schelp omhoog. Hij was roze en wit, en glinsterde in de zon. Joep pakte een stok en tekende een zonnetje in het zand. "Zon!" riep hij trots.
"Zullen we een kasteel bouwen?" vroeg Bram. "Ja!" riepen de anderen. Ze schepten zand en maakten torens. "Hop, hop!" Het kasteel werd steeds groter.
Na een poosje zei mama: "Tijd voor een pauze!" Ze gingen in de schaduw zitten en aten een stukje fruit. "Mmm, lekker!" zei Joep met zijn mond vol banaan. Ze dronken wat water en rustten uit.
De zon scheen nog steeds warm. Het strand was fijn en de jongens waren blij. Ze keken naar hun zandkasteel.
Samen spelen is het allerleukst!
