Vosje loopt in het bos. Het is herfst. De blaadjes vallen. Vosje zegt: “Kijk, mama! Rode blaadjes! Gele blaadjes!”
Mama Vos lacht. “Ja, lieve Vosje. De blaadjes vallen in de herfst.”
Vosje pakt een blad. “Zo mooi!” zegt hij.
De wind blaast zacht. “Woesss,” zegt de wind.
Vosje springt in de blaadjes. “Plons, plons!” roept Vosje.
Mama Vos zegt: “Het is tijd voor het herfstfeest.”
Vosje loopt naar het dorp. “Dag, buurkonijn!” roept hij.
Buurkonijn zwaait. “Kom je pompoen kijken?” vraagt buurkonijn.
“Ja!” zegt Vosje blij.
In het dorp staan pompoenen. Grote pompoenen. Kleine pompoenen.
Vosje zegt: “Wat zijn ze oranje!”
Opa Uil zit op een tak. Opa Uil zegt: “In de herfst vertellen we verhalen.”
Vosje luistert goed.
Opa Uil vertelt: “De blaadjes vallen. De dieren zoeken eten. Samen vieren we feest.”
Vosje knikt. “Ik vind de herfst fijn.”
Mama Vos geeft Vosje een warme sjaal. “Het wordt koud buiten,” zegt ze.
Vosje voelt de wind. Vosje ruikt de natte aarde. Vosje hoort “krak, krak” van de blaadjes.
Vosje zegt: “Herfst is mooi. Samen zijn is fijn.”
Mama Vos knuffelt Vosje. “Samen genieten wij van de herfst.”
Vosje lacht.
Herfst is warm. Herfst is fijn.
