Op een koude winteravond, met sneeuwvlokken die zachtjes naar beneden dwarrelen, zat kleine Mila in haar warme huisje. Het huis was vol met lichtjes en mooie kerstversieringen. Mila droeg haar rode pyjama met witte stippen. Ze hield van de kerstboom die in de woonkamer stond. De boom had glinsterende lichtjes en kleurrijke ballen. "Ooh, mooi," zei Mila, terwijl ze naar de boom wees.
Mila's mama zei: "Wil je een koekje, Mila?" Mila klapte in haar handjes. "Ja, koekje!" riep ze blij. Mama gaf haar een koekje in de vorm van een ster. "Lekker," lachte Mila terwijl ze een hap nam.
Plotseling hoorde Mila een zacht geluid. "Jingle, jingle," klonk het. "Wat is dat?" vroeg Mila. Ze keek rond en zag een kleine muis met een bel om zijn nek. "Hallo, ik ben Max de muis," piepte Max. "Hallo Max," zei Mila vrolijk.
"Mila, wil je een kerstavontuur beleven?" vroeg Max. "Ja!" juichte Mila. Max en Mila liepen samen naar de keuken. Daar stond een grote, rode kerstman mok. "Kijk eens," zei Max. "Chocolademelk!" Mila lachte en klapte in haar handen. "Chocolademelk is lekker," zei ze.
Max en Mila liepen verder naar de slaapkamer. Daar stond een grote doos vol met speelgoed. "Kijk, poppen en auto's," zei Max. "Spelen?" vroeg Mila. "Ja, spelen!" piepte Max. Ze speelden met de poppen en de auto's. Mila lachte en Max piepte vrolijk mee.
De klok sloeg acht keer. "Tijd om te slapen, Mila," zei Max. "Slaap lekker," fluisterde hij. Mila gaapte en knikte. "Dag Max," zei ze. Mila kroop in bed en mama stopte haar lekker in. "Droom maar fijn," zei mama zachtjes.
En zo viel Mila tevreden in slaap, met een glimlach op haar gezicht. De kerstlichtjes twinkelden zachtjes in de kamer en de magie van Kerstmis vulde de nacht.
