Luna is vier jaar. Buiten valt zachte sneeuw. Binnen is het warm. De lampjes aan de boom zijn aan. Ze glinsteren.
Luna loopt op haar sokken. “Kijk, boom,” zegt ze. Mama lacht. “Ja, zo mooi.”
Op tafel ligt deeg. Luna rolt een klein bolletje. “Koekje,” zegt ze. Papa helpt. Ze maken een ster, een maan en een hart. De oven zoemt zacht. Het ruikt zoet.
Dan hoort Luna een klein tikje bij het raam. Tik, tik. Ze kijkt. Een rood vogeltje zit daar. Het heeft een wit kruimeltje op zijn snavel. Luna giechelt.
“Heb jij ook kerst?” vraagt Luna.
“Pie,” zegt het vogeltje, heel zacht.
Mama doet het raam een beetje open. Er komt frisse lucht. Luna geeft een kruimel koek. Het vogeltje pakt het en blijft even zitten, heel dicht bij het licht.
Onder de boom staat een doos met een lint. Luna voelt eraan. “Is dit voor mij?” zegt ze.
“Voor ons,” zegt papa.
Ze maken het lint los. In de doos zit een zachte deken met sterren. Luna kruipt eronder met mama en papa. Ze drinken warme melk. De boomlichtjes dansen op het plafond.
Het vogeltje tikt nog één keer en vliegt weg. Luna zwaait. “Dag,” zegt ze.
Buiten blijft de sneeuw stil vallen. Binnen is het klein en knus. Luna zucht blij.
\nDelen en lief zijn maakt Kerst warm in elk hart.
