Het is Pasen! Kleine Joris, twee jaar oud, rent in de tuin. "Eieren zoeken!" roept hij blij. Mama lacht. "Waar zijn de eieren, Joris?" vraagt ze.
Joris kijkt rond. De zon schijnt. De bloemen bloeien. Plots ziet hij iets glimmen. "Ei!" roept Joris. Hij rent erheen. Maar oh, het is een gele bloem!
Joris lacht. "Nog eens kijken," zegt mama. Joris loopt verder. Zijn ogen twinkelen. Hij ziet een roze stip. "Ei?" vraagt hij zachtjes. Hij bukt zich.
Het is een lieveheersbeestje! "Hallo!" zegt Joris. Het lieveheersbeestje kruipt verder. Joris zwaait. "Dag!"
Mama wijst naar de grote boom. "Misschien daar?" zegt ze. Joris knikt en rent. Onder de boom is het koel. Hij zoekt en zoekt.
Dan vindt hij iets! Een ei, een echt ei! "Gevonden!" roept Joris blij. Het ei is groen met stippen. Hij houdt het omhoog.
Maar, oh, wat is dat? Het ei begint te bewegen! "Surprise!" roept papa en komt tevoorschijn. Hij had zich verstopt! Joris lacht en lacht.
Papa en mama klappen. "Goed gedaan, Joris!" zegt papa. Joris voelt zich groot. Hij heeft de verrassing gevonden!
Ze gaan naar binnen. Tijd voor chocolademelk en koekjes. Joris zit op mama's schoot. "Meer eieren?" vraagt hij slaperig.
"Volgend jaar weer," zegt mama zachtjes. Joris gaapt. Hij sluit zijn ogen. Pasen is magisch, denkt hij. En hij droomt verder over bloemen, lieveheersbeestjes en verrassingen.
