Het sneeuwde zachtjes in het kleine dorpje. Overal brandden lichtjes en het rook naar koekjes. In een gezellig huisje woonde Max. Max was 18 maanden oud en hij wachtte op Kerstmis. "Kerstmis komt!" riep Max blij. Zijn vriendje Sam was bij hem. Sam zat in een rolstoel, maar dat maakte niet uit. Ze waren altijd samen.
Max en Sam hadden nog een vriend, Jan. Jan was vrolijk en lachte altijd. "Waar is de kerstboom?" vroeg Jan nieuwsgierig. De drie vriendjes keken rond. Maar oh nee! De boom was weg!
"Geen boom, geen kerstmis!" zei Max bezorgd. Sam dacht even na. "Misschien kunnen we een nieuwe boom vinden," stelde hij voor.
De drie vriendjes gingen naar buiten. De sneeuw kraakte onder hun voetjes. "Boom, boom, waar ben je?" zongen ze vrolijk. Ze liepen naar het bos. Daar vonden ze een kleine boom.
"Deze is perfect!" riep Jan. Max en Sam klapten in hun handjes. Ze pakten de boom samen op. Het was moeilijk, maar ze waren sterk samen.
Thuis versierden ze de boom met lichtjes en ballen. "Kijk hoe mooi!" zei Max trots. Sam glimlachte breed. De kamer was vol licht en vreugde.
Die avond zaten ze allemaal bij de nieuwe boom. Mama en papa gaven koekjes en warme chocolademelk. Max voelde zich gelukkig. "Kerstmis is gered!" lachte Max.
En zo werd het een vrolijk kerstfeest met Max, Sam, en Jan. Het dorpje straalde in het licht van hun vriendschap. "Vrolijk kerstfeest!" riepen ze allemaal samen.
Einde.
