In een klein dorpje, bedekt met zachte, witte sneeuw, was het bijna kerst. De lucht was fris, en de sterren twinkelden helder in de nacht. Lotte, een vrolijk meisje, speelde buiten met haar beste vriendin, Emma. Emma zat in een rolstoel, maar dat maakte hun spelletjes nog leuker!
Op een dag, terwijl ze in de tuin speelden, vond Lotte iets bijzonders. "Kijk, Emma!" riep ze enthousiast. "Een brief! Een echte brief!" Het was een brief aan de Kerstman. "Wat moeten we doen?" vroeg Lotte met grote ogen. "We moeten de brief bezorgen!" zei Emma met een glimlach.
Ze besloten op avontuur te gaan. "Laten we de kerstboom in het park zoeken," stelde Lotte voor. "Misschien kan de Kerstman ons zien van daarboven!" Ze rolden en renden door de sneeuw. Hun laarzen maakten leuke geluidjes: plof, plof, plof!
De bomen in het park waren versierd met glitterende lichtjes. "Wauw, kijk hoe mooi!" zei Lotte. Emma straalde van vreugde. "Laten we dichterbij gaan!" zei ze. Ze kwamen bij de grote kerstboom en keken omhoog. De sterren leken te dansen!
"Waar is de Kerstman?" vroeg Lotte. "Misschien is hij op weg!" zei Emma. Ze keken om zich heen. "Ik denk dat we moeten wachten," zei Lotte. Terwijl ze wachtten, zongen ze kerstliedjes. "Jingle bells, jingle bells!" klonk het vrolijk.
Plotseling zagen ze iets glinsteren. "Kijk daar!" riep Emma. Het was de Kerstman, met zijn grote zak vol cadeautjes! "Goed gedaan, meisjes!" zei de Kerstman. "Jullie hebben de brief bezorgd!" Lotte en Emma sprongen van blijdschap. "Dank u, Kerstman!" zeiden ze samen.
Die nacht, onder de sterren, voelden Lotte en Emma de magie van kerst. Samen, met een warm gevoel in hun harten, wisten ze dat kerst om vriendschap en liefde ging. En dat was het grootste cadeau van allemaal!
