Sofie is twee jaar. Vandaag voelt Sofie zich blij. Ze loopt door de kamer met haar beer in haar armen. “Beer, ik ben blij,” zegt Sofie. Haar ogen glimmen. Mama zit op de bank. Ze kijkt naar Sofie en lacht.
Sofie stapt naar haar mama. “Wil je knuffel?” vraagt ze. Mama opent haar armen. Sofie rent naar haar toe en geeft een grote knuffel.
Sofie hoort een liedje. Ze danst zachtjes op haar tenen. Haar beer wiebelt mee. Mama klapt in haar handen. Sofie lacht hard. Haar buik voelt warm. Alles is fijn.
Papa komt binnen. “Wat hoor ik?” zegt papa. Sofie zwaait naar papa. “Blij!” roept Sofie. Papa tilt Sofie op. Ze slaan samen hun armen wijd. “Vliegen!” lacht papa. Sofie lacht mee.
Sofie gaat weer op de grond staan. Ze voelt haar hartje kloppen. Ze kijkt naar mama en papa. “Samen blij,” zegt Sofie zacht. Ze pakt hun handen. Ze zitten samen op de grond. Beer is erbij.
Mama zegt: “Blij zijn is fijn. Soms komt het, soms gaat het. Blij mag altijd.” Sofie knikt. Ze drukt haar beer stevig tegen zich aan.
Blij zijn is fijn, vooral samen met anderen.
