Kleine Wolf loopt door het bos. Hij ziet een glinsterende steen. "Wat is dat?" vraagt Kleine Wolf. Hij raakt de steen aan. Plotseling begint de steen te stralen. Kleine Wolf voelt iets geks. Zijn hart maakt een sprongetje. "Wat een verrassing!"
Hij rent naar zijn vriendje, Eekhoorn. "Kijk, Eekhoorn! De steen straalt!" zegt Kleine Wolf. Eekhoorn kijkt met grote ogen. "Ooh, dat is bijzonder!" zegt Eekhoorn.
Kleine Wolf en Eekhoorn gaan samen zitten. "Waarom straalt de steen?" vraagt Kleine Wolf. "Misschien omdat hij blij is," zegt Eekhoorn. Kleine Wolf denkt na. "Ik voel me ook blij," zegt hij. "Misschien straalt de steen omdat ik blij ben."
De steen straalt nog steeds. Kleine Wolf en Eekhoorn lachen. "Het is leuk om verrast te worden," zegt Kleine Wolf. "Ja," zegt Eekhoorn. "Verrassingen maken je blij."
Kleine Wolf kijkt naar de steen. "Ik begrijp het nu," zegt hij. "Verrassingen zijn speciaal. Ze maken je blij van binnen."
Eekhoorn knikt. "Ja, en als je je emoties deelt, begrijp je ze beter."
Kleine Wolf glimlacht. Hij legt de steen voorzichtig terug. "Dank je, steen," zegt hij zachtjes. "Je hebt me iets moois geleerd."
Kleine Wolf en Eekhoorn lopen verder. Ze voelen zich blij en warm van binnen. "Laten we nog meer verrassingen vinden!" roept Kleine Wolf. Samen rennen ze door het bos, op zoek naar nieuwe avonturen.
