Het Verhaal van Lila en de Sterren
Er was eens een klein meisje, Lila. Lila was Ă©Ă©n jaar oud. Ze had grote, nieuwsgierige ogen en een lach die als de zon scheen. Op een mooie nacht keek Lila naar de sterren.
“Wat zijn die mooie lichtjes?” vroeg Lila.
Een ster flonkerde en zei: “Wij zijn de sterren! We stralen voor jou.”
Lila glimlachte. “Waarom stralen jullie?”
De grote ster antwoordde: “Wij stralen om de wereld te laten zien dat er altijd hoop is, zelfs in het donker.”
Lila knikte. “Ik wil ook stralen!”
De kleine ster naast de grote zei: “Je kunt stralen met je hart. Als je vriendelijk bent, straal je!”
Lila dacht na. “Maar hoe kan ik dat doen?”
De grote ster zei: “Als je deelt, als je lacht, en als je helpt, dan straal je.”
Lila sprong op en zei: “Ik wil stralen! Ik ga mijn speelgoed delen!”
De sterren glinsterden blij. “Ja, dat is een prachtig idee!”
Lila gaf haar teddybeer aan haar vriendje. “Hier, speel met mij!”
Haar vriendje lachte en zei: “Dank je, Lila! Jij laat me stralen!”
Die nacht leerde Lila dat stralen niet alleen met licht te maken heeft. Het gaat om liefde en vriendelijkheid.
En zo, onder de sterrenhemel, straalde Lila, niet alleen met haar ogen, maar ook met haar hart.
Moraal: Ware straling komt van binnenuit, door vriendelijkheid en liefde te delen.
