Er waren eens vier vriendjes: Anna, Tom, Mia en Sam. Ze speelden elke dag samen in de tuin. De zon scheen helder en de bloemen bloeiden vrolijk.
Op een dag vonden ze een klein, glinsterend steentje. Anna zei: "Wat een mooie steen!" Tom knikte en zei: "Laten we ermee spelen." Mia en Sam vonden het ook een goed idee.
Ze gingen zitten in het gras en keken naar de steen. "Wat doet deze steen?" vroeg Sam. Ze dachten allemaal na. De steen was stil en glinsterde in de zon.
Mia zei: "Misschien is het een toversteen!" De anderen keken nieuwsgierig. "Wat kan hij toveren?" vroeg Tom. Anna lachte en zei: "Misschien tovert hij glimlachjes!"
Ze besloten de steen voorzichtig vast te houden en elkaar een glimlach te geven. En weet je wat? Het werkte! Elke keer als ze de steen aanraakten, lachten ze samen.
"Deze steen is magisch," zei Sam blij. "Hij maakt ons blij!" Ze hielden de steen in hun midden, en ze voelden zich warm en gelukkig van binnen.
Toen de zon begon te zakken, wisten ze dat het tijd was om naar huis te gaan. Maar eerst legden ze de steen terug in het gras. "De steen blijft hier," zei Mia. "Zodat hij altijd voor glimlachjes kan zorgen."
Ze namen afscheid van de steen en gingen naar huis. Die nacht droomden ze allemaal van de glinsterende steen en de vrolijke glimlachjes.
En zo leerden de vier vriendjes dat de mooiste magie de vreugde is die je samen deelt.
