Vandaag is een bijzondere dag. Noor is drie jaar en haar grote broer Sem is vijf. Ze zitten samen aan de keukentafel. Op de tafel ligt een groot schrift. Het schrift is geel met blauwe stippen. Noor wijst ernaar. “Wij gaan een dagboek maken!” roept ze blij. Sem knikt en lacht. “Ja, een dagboek van ons samen!”
Mama zet een beker melk op tafel. “Veel plezier, lieverds,” zegt ze. Noor pakt haar groene stift. Sem pakt een rode. Ze kijken elkaar aan. Noor lacht met haar tandjes. Sem trekt gekke gezichten. “Wie mag beginnen?” vraagt Sem.
“Ik!” roept Noor. Ze maakt een grote kring op het papier. Maar haar hand glijdt uit en de stift veegt een streep over Sems tekening. Sem kijkt even boos. “Oeps,” zegt Noor. Ze kijkt naar Sem. Noor steekt haar tong uit en zegt zachtjes: “Sorry, Sem.”
Sem lacht. “Geeft niks, Noor.” Hij pakt zijn rode stift en tekent een neus op Noors kring. “Kijk, nu is het een gezicht!” Noor giechelt. “Een grappig gezicht!”
Ze tekenen samen verder. Er komen ogen, haren, een grote mond. Sem tekent oren die heel groot zijn. Noor maakt er roze wiebeloortjes van. Samen roepen ze: “WIEBEL, WIEBEL!” De oren bewegen natuurlijk niet, maar Noor en Sem doen net alsof. Ze lachen heel hard.
Noor wil haar naam schrijven. Ze schrijft een N en dan een o en een r. “Dat is mijn naam!” roept ze. Sem schrijft zijn naam erboven. “Nu zijn wij samen in het dagboek,” zegt Sem trots.
Dan komt kleine broer Max aanlopen. Max is nog maar één. Hij kruipt met zijn knuffelbeer. “Kijk, Max!” roept Noor. Ze laat Max het dagboek zien. Max kijkt en zegt: “Ba!” Noor lacht. “Wil Max ook tekenen?” vraagt Sem.
Max krijgt een blauwe stift. Hij zet een dikke stip op de neus van het gezicht. “Nu heeft hij een blauwe neus!” roept Noor. Sem lacht zo hard dat zijn stoel wiebelt. “Wobbel, wobbel!” zegt hij.
Dan begint Max te krabbelen. De stift gaat een beetje op tafel. Noor kijkt snel naar mama. Mama geeft een doekje en zegt: “Geen probleem, Noor. Samen opruimen is leuk!”
Noor veegt met een doekje. Sem helpt. Max klapt in zijn handjes. “Klaar!” zegt Noor. “Het dagboek is weer netjes.”
Ze willen verder tekenen, maar Sem pakt per ongeluk Noors stift. Noor fronst haar wenkbrauwen. “Dat is mijn stift!” zegt ze. Sem kijkt verbaasd. “Oeps, ik dacht dat het de mijne was.” Noor pakt haar stift terug. Sem steekt zijn tong uit. Noor doet hetzelfde. “Tongen uit!” roept ze.
Ze lachen en maken gekke gezichten. Noor maakt geluidjes: “Blub, blub, blub!” Sem doet een olifant na: “Brrrroef!” Noor lacht zo hard dat ze bijna van haar stoel glijdt.
Mama komt weer kijken. “Wat klinkt het hier gezellig!” zegt ze. Noor kijkt naar het dagboek. “We hebben samen getekend, samen gelachen en samen opgeruimd,” zegt Noor trots. Sem knikt. “En Max heeft een blauwe neus gemaakt!”
Noor pakt het schrift en bladert. Op elke bladzijde staan tekeningen en een paar letters. Soms een vlek. Noor wijst. “Hier is een zon. Hier een huis. En kijk, dat ben ik met Sem!” Sem wijst naar een grote roze kring. “En daar is mama met een hele grote glimlach.”
Noor tekent nog snel een hartje. Sem maakt er een ster bij. Max probeert een zonnetje te maken. De zon wordt een beetje krom, maar Noor lacht. “De zon schijnt altijd in ons dagboek!” zegt ze.
Dan komt papa binnen. “Wat doen mijn kunstenaars?” Noor springt op. “We maken een dagboek!” Papa kijkt en lacht. “Wat een mooie tekeningen. Mag ik ook wat tekenen?” Noor en Sem knikken. Papa tekent een kleine bloem. Noor geeft hem een dikke knuffel.
Ze willen nog meer tekenen, maar mama zegt: “Het is bijna tijd om naar bed te gaan.” Noor zucht. “Mag het dagboek mee naar mijn kamer?” Mama knikt. “Het mag op je nachtkastje, Noor.”
Noor pakt het dagboek stevig vast. Sem geeft haar een dikke knuffel. “Tot morgen, Noor,” zegt hij zacht. Noor lacht. “Tot morgen, Sem.”
Max wiebelt achter hen aan met zijn knuffelbeer. “Slaap lekker!” zegt mama. “Droom zacht!” zegt papa.
Noor klimt in haar bed. Ze legt het dagboek naast haar kussen. Ze kijkt naar de tekeningen en de kleuren. Noor fluistert: “Dag dagboek, tot morgen!” Dan sluit ze haar ogen. Ze denkt aan gekke kringen, blauwe neuzen en wiebeloortjes. Noor lacht in haar slaap.
's Nachts rust het dagboek op het kastje. Alles is stil. Noor, Sem en Max slapen lekker. Morgen maken ze samen weer nieuwe pagina's vol kleur, gelach en een beetje gekkigheid. En dat is precies zoals Noor het fijn vindt.
