Superhelden in de Sterrenstad
Er was eens een superheld, zijn naam was Bliksemman. Bliksemman had een glanzend kostuum, dat schitterde als de sterren. Zijn cape was helderblauw en flonkerde als de lucht op een zonnige dag. Bliksemman kon razendsnel rennen en had de kracht om de zwaarste dingen te tillen. Hij woonde in Sterrenstad, een grote stad vol hoge gebouwen en kleurrijke lichten.
Op een dag zei Bliksemman: "Vandaag ben ik geen superheld. Vandaag ga ik spelen!" Hij trok zijn cape uit en ging naar het park. Het park was vol met vrolijke kinderen die aan het spelen waren. Ze zwaaiden naar hem en riepen: "Kom spelen, Bliksemman!"
Bliksemman glimlachte en zei: "Ja, ik kom!" Hij speelde met de kinderen, ze renden, lachten en maakten zandkastelen. Bliksemman voelde zich gelukkig. Hij ontdekte dat het leuk was om gewoon een vriend te zijn.
Maar toen hoorde hij een grote boom vallen in de stad. De kinderen keken bezorgd. Bliksemman zei: "Ik moet helpen!" Hij trok zijn cape weer aan en rende snel naar de boom. Samen met de kinderen duwde hij de boom weg. Iedereen juichte!
Bliksemman leerde dat het goed is om te spelen, maar ook om te helpen. "Superhelden zijn niet altijd aan het werk," zei hij. "Soms is het leuk om gewoon een vriend te zijn." En zo, in Sterrenstad, was Bliksemman zowel een superheld als een goeie vriend.
