Er was eens een superheld genaamd Bliksemman. Bliksemman had een heldere, blauwe cape en een grote, vriendelijke glimlach. Hij kon snel rennen, hoger springen en had de kracht om mensen te helpen. Iedereen in de stad hield van hem.
Op een dag hoorde Bliksemman een groot probleem. De dieren in het park waren verdwaald! "Oh nee!" zei Bliksemman. "Ik moet ze helpen!" Hij sprong op en rende snel naar het park.
In het park zag hij een kleine hond die huilde. "Wat is er, vriendje?" vroeg Bliksemman. "Ik kan mijn baasje niet vinden!" snikte de hond. "Geen zorgen, ik help je!" zei Bliksemman.
Samen zochten ze. Ze vroegen een grote eend: "Heb jij het baasje gezien?" De eend zei: "Quack! Ja, bij de vijver!" Bliksemman en de hond renden naar de vijver.
Daar was het baasje! "Ik ben zo blij je te zien!" zei de hond. Bliksemman lachte. "Goed gedaan, vriend!"
Alle dieren waren weer veilig. Bliksemman voelde zich blij. "Samen kunnen we alles aan!" zei hij. En zo hielp Bliksemman iedereen, met zijn grote hart en zijn snelle benen.
