Er was eens een vrolijk meisje van vier jaar oud, genaamd Lotte. Lotte had een grote, ronde bril op haar neus en een bloemenjurkje aan. Ze hield van avontuur en ontdekte graag nieuwe dingen. Op een dag besloot Lotte om de zolder van haar huis te verkennen.
"Wat zou daar boven zijn?" vroeg Lotte nieuwsgierig. Ze klom de krakende trap op en opende de zolderdeur. Het was donker en er lagen veel oude spullen. Lotte zag een grote, glanzende doos in de hoek.
"Wat is dat?" vroeg ze hardop. Lotte liep naar de doos en opende het deksel. Tot haar verbazing zag ze een vreemd apparaat met knoppen en lichtjes.
"Wow! Wat is dit voor een mooi ding!" riep ze enthousiast. Ze drukte op een grote, rode knop. Plotseling begon de doos te trillen en een fel licht vulde de kamer.
"Help! Wat gebeurt er?" schreeuwde Lotte. Voordat ze het wist, werd ze omringd door een draaikolk van kleuren. Het was een tijdmachine! Lotte voelde zich licht en zweefde door de lucht.
Toen het licht verdween, stond ze in een heel andere wereld. "Waar ben ik?" vroeg ze, terwijl ze om zich heen keek. Ze zag grote, glimmende gebouwen en vliegende auto's. Het was de toekomst!
"Hé, wie ben jij?" vroeg een jongen met een spiky kapsel en een bril. "Ik ben Max! Welkom in het jaar 3023!"
"Ik ben Lotte!" zei ze blij. "Hoe kom ik hier weer weg?"
"Je moet terug naar de tijdmachine," zei Max. "Maar die is gesloopt! We moeten de onderdelen vinden om hem te maken."
"Dat klinkt spannend! Wat moeten we doen?" vroeg Lotte enthousiast.
"Kom, we moeten naar de Techno-Bibliotheek!" zei Max. "Daar kunnen we meer leren over de tijdmachine."
Lotte en Max renden samen naar de bibliotheek. De gebouwen waren van glas en glinsterden in de zon. Binnenin waren er robots die boeken aan het sorteren waren.
"Wauw! Kijk naar al die boeken!" zei Lotte. "Kunnen we ze lezen?"
"Ja! Maar eerst moeten we het juiste boek vinden," zei Max. "We hebben een boek nodig over tijdreizen."
Ze zochten en zochten tussen de boeken. "Hier is het!" riep Lotte. "Het boek over tijdreizen!"
Max blikte naar het boek. "Laten we het snel doorlezen!" zei hij. Ze gingen op een grote, zachte stoel zitten en begonnen te lezen.
"Als we de onderdelen van de tijdmachine willen vinden, hebben we een speciale kristal nodig," las Max voor. "Het kristal ligt in het verleden, in het jaar 2023."
"Maar hoe komen we daar?" vroeg Lotte een beetje bezorgd.
"Als we de juiste woorden uit de tijdmachine gebruiken, kunnen we terug naar ons eigen jaar," legde Max uit. "Maar we hebben nog steeds de onderdelen nodig!"
"Wat moeten we eerst doen?" vroeg Lotte nog steeds nieuwsgierig.
"We moeten naar het verleden! En dat betekent dat we de tijdmachine moeten bouwen met wat we hebben," zei Max. Ze keken rond en zagen de robots helpen met de onderdelen.
"Hallo, robot!" riep Lotte. "Kun jij ons helpen?"
"Hallo, Lotte en Max!" zei de robot met een metallic stem. "Wat kan ik voor jullie doen?"
"We hebben onderdelen nodig voor een tijdmachine!" zei Max.
"Ik kan jullie helpen! Volg mij," zei de robot. Hij leidde hen naar een ruimte vol met glimmende onderdelen.
"Neem wat je nodig hebt!" zei de robot. Lotte en Max verzamelden alles wat ze nodig hadden: knoppen, draadjes en een grote, glanzende schijf.
"Dit moet genoeg zijn," zei Lotte. "Laten we teruggaan naar de tijdmachine!"
Ze renden terug naar de plek waar Lotte de tijdmachine had gevonden. Ze werkten samen om de onderdelen in de machine te zetten. Het was een beetje moeilijk, maar ze hebben hun best gedaan.
"Nu moeten we het kristal vinden," zei Max. "Zonder het kunnen we niet terug naar het heden!"
Lotte dacht na. "Misschien weten de robots waar het is!" zei ze.
Ze vroegen de robot: "Waar kunnen we het kristal vinden?"
"Het kristal ligt in de grote, oude boom aan de rand van het park! We moeten snel zijn!" zei de robot.
"Dat klinkt als een avontuur!" zei Lotte. Ze renden naar het park. Het was groot en vol met kleurrijke bloemen.
"Daar is de boom!" riep Max. De boom was groot en sterk. Lotte zag iets glinsteren in de takken.
"Ik zie het!" zei ze. "Het kristal!"
"Hoe komen we daar?" vroeg Max.
"Ik kan het pakken!" zei Lotte. Ze klom voorzichtig in de boom. Ze reikte naar het kristal en... "Ik heb het!" riep ze blij.
"Geweldig, Lotte!" zei Max. "Laten we teruggaan!"
Ze renden terug naar de tijdmachine en plaatsten het kristal erin. "Nu kunnen we terug!" zei Max.
Lotte drukte op de grote, rode knop. Het licht begon weer te flitsen en de draaikolk verscheen. "Tot ziens, toekomst!" riep ze.
Na een moment van draaien en flitsen stonden Lotte en Max weer op de zolder. "We zijn terug!" zei Lotte verrast.
"Ja! Maar ik moet terug naar de toekomst," zei Max. "Dank je wel voor het avontuur, Lotte!"
"Dank je, Max! Dit was geweldig!" zei Lotte met een grote glimlach.
Max drukte op een knop op de tijdmachine en verdween in een flits van licht. Lotte was alleen, maar vol met mooie herinneringen aan hun avontuur. Ze wist dat ze altijd samen zouden zijn in haar hart.
En zo eindigde Lotte's tijdreis, maar haar avonturen zouden nooit stoppen. Ze was altijd klaar voor het volgende grote avontuur!
Einde.
