Mats wordt wakker en kijkt uit het raam. De lucht is donkergrijs, maar overal hangen vrolijke slingers en lampjes aan de huizen. Vandaag is het Halloween! Mats springt uit bed en trekt zijn zachte pompoen-trui aan. Zijn mama helpt hem met zijn oranje sjaal en geeft hem een dikke kus op zijn wang.
In de woonkamer ruikt het naar warme chocolademelk en koekjes. Mats neemt een slok en lacht. “Vandaag ga ik een heel belangrijk lintje terugbrengen,” zegt hij trots. Het lintje is glanzend paars en lag gisteren zomaar in de tuin. “Misschien is het van het lieve spookje uit het huis verderop,” fluistert Mats.
Mama knikt. “Dat klinkt spannend, Mats. Zullen we samen zoeken?” Mats knikt blij en pakt mama's hand stevig vast. Buiten waait de wind zachtjes door de bomen. De bladeren dansen op het pad, rood en geel. Mats houdt het lintje goed vast.
Op straat staan pompoenen met grote grijnzen. Sommige knipogen met hun lampjes. Mats zwaait naar ze. “Hallo, pompoen!” roept hij. De pompoen glimlacht terug. Mats giechelt. “Kijk mama, hij lacht naar mij!”
Ze lopen verder. De buurkat, Zorro, springt uit de struiken. Zorro heeft een klein heksenhoedje op. Mats lacht. “Wat zie je er grappig uit, Zorro!” Zorro miauwt en strijkt langs Mats' been. “Wil je met ons mee?” vraagt Mats. Zorro spint en huppelt vrolijk achter hen aan.
Bij het huis van het spookje aangekomen, klopt Mats zachtjes op de deur. De deur piept open. Een wit laken met twee grote ogen gluurt naar buiten. “Boe!” roept het spookje. Mats schrikt even, maar lacht dan. “Hallo spookje! Ik heb iets voor jou.”
Mats steekt het paarse lintje omhoog. Het spookje klapt blij in zijn handen. “Mijn lintje! Ik was het kwijt! Dankjewel, Mats!” roept het spookje. Mats glimlacht trots. Mama knikt. “Dat was heel lief van je, Mats.”
Het spookje bindt het lintje om zijn hoofd. Nu ziet hij er niet alleen spookachtig, maar ook een beetje feestelijk uit. “Wil je chocolademelk?” vraagt het spookje. Mats knikt. Ze gaan samen naar binnen. In het huis ruikt het naar kaneel en appels. Er branden kaarsjes in pompoenen. Alles voelt warm en gezellig.
Zorro springt op de vensterbank en likt aan een kommetje melk. Mats neemt een slok chocolademelk. Het spookje vertelt een mop. “Waarom was de pompoen zo blij?” vraagt hij. Mats schudt zijn hoofd. “Omdat hij een grote lach had!” roept het spookje. Iedereen lacht. Zelfs mama moet giechelen.
Na een tijdje zegt mama: “Het wordt tijd om naar huis te gaan, Mats.” Mats knuffelt het spookje. “Fijne Halloween!” zegt hij zachtjes. Het spookje zwaait. “Tot snel, Mats! En bedankt voor het lintje!”
Buiten is het donker, maar er zijn overal lichtjes. Mats loopt hand in hand met mama naar huis. Zorro loopt gezellig mee. Onderweg zingen ze samen een liedje over pompoenen en spoken. Mats voelt zich warm vanbinnen.
Thuis wacht papa met een grote glimlach. “Wat een avontuur!” zegt hij. Mats knikt en vertelt alles. Over het lintje, het spookje en de lachende pompoen. Mama zet Mats op schoot. “Je was vandaag heel lief, Mats,” zegt ze.
Mats kijkt naar mama en papa. Zorro springt op zijn schoot. Iedereen lacht. En Mats, die lacht het allerhardst.
