Hoofdstuk 1: Bo's Grote Avontuur
"Mama, ik hou niet van Halloween," zei Bo. Ze was een dapper klein meisje met grote ogen. "De maskers zijn eng en de monsters ook!"
"Maar Bo," zei mama zachtjes, "het is een avond vol magie. En je kunt veel lekkers vinden!"
Bo keek naar haar moeder en dacht na. "Oké, ik probeer het."
Ze trok een schattig spookjeskostuum aan. Het was helemaal wit en had kleine vleugels. "Kijk mama, ik ben een spookje!" riep Bo blij.
Mama lachte. "Ja, een heel lief spookje!"
Samen gingen Bo en mama de deur uit. Het was donker buiten, maar de lantaarns maakten het mooi en licht. "Kijk, dat is de maan," zei mama. "Hij kijkt naar ons."
Bo keek omhoog. "Hallo maan," fluisterde ze.
Hoofdstuk 2: De Magische Straat
Bo zag overal kinderen in kostuums. Een jongen met een drakenpak zwaaide naar haar. "Hoi, ik ben Draakje."
"Hallo Draakje," lachte Bo. "Ik ben Spookje Bo."
Samen liepen ze langs huizen. Overal waren pompoenen met gekke gezichten. "Die lijken wel blij," zei Bo.
"Ja, pompoenen lachen altijd," zei Draakje. "Wil je ook snoep?"
Bo knikte. "Laten we snoepjes zoeken!"
Bij het eerste huis zei een vriendelijke heks: "Trick or treat!" en gaf hen chocolade. "Dank u wel!" riepen Bo en Draakje.
Bo vond het stiekem toch wel leuk. "Ik krijg snoepjes en ik ben niet eens bang!"
Hoofdstuk 3: De Vriendelijke Monsters
Ze gingen verder en zagen een groot, pluizig monster. Bo stopte even. "Is hij eng?" vroeg ze.
Draakje schudde zijn hoofd. "Nee, hij is lief. Kijk maar."
Het monster zwaaide naar hen. "Hallo kinderen, ik ben Marlo het Monster. Ik hou van knuffels."
Bo glimlachte. "Mag ik je knuffelen, Marlo?"
"Ja, natuurlijk!" zei Marlo en gaf Bo een zachte knuffel. "Je bent een dapper spookje, Bo."
Bo voelde zich blij en warm. "Dank je, Marlo!"
Toen het tijd was om naar huis te gaan, zei Bo tegen haar mama: "Halloween is leuk! Monsters zijn aardig en snoepjes zijn lekker."
Mama tilde Bo op. "Ik ben zo trots op je, kleine spookje."
En zo viel Bo in slaap, dromend over draken, monsters en een nacht vol magie.
