Klaas de Dromer keek rond in zijn kamer. "Wat is dat?" vroeg hij zachtjes. Er lag een grote, gekleurde sok op de grond. Maar wacht, de sok bewoog! Klaas kon zijn ogen niet geloven. "Hallo sok," zei hij.
De sok sprong op. "Hallo Klaas!" piepte de sok. Klaas lachte. Een pratende sok, wat grappig!
Klaas pakte de sok op. "Waar ga je naartoe?" vroeg hij. De sok antwoordde: "Ik ga dansen! Wil je mee?"
Klaas knikte. "Ja, dat wil ik!" Samen dansten ze door de kamer, rond de stoel en onder de tafel. De sok maakte grappige sprongen. Klaas giechelde hard.
Plots kwam er een knuffelbeer aanlopen. "Wat gebeurt hier?" bromde de beer, maar met een glimlach. "Ik wil ook dansen!"
De sok knikte blij. "Kom erbij, Meneer Beer!" Dus dansten Klaas, de sok en de beer vrolijk in het rond.
Opeens riep de sok: "Stop!" Klaas en de beer keken verbaasd. "Wat is er, sok?" vroeg Klaas.
De sok snikte: "Ik ben mijn andere helfte kwijt!" Klaas keek rond. "Zullen we zoeken?"
Meneer Beer zei: "Ja, laten we zoeken!" Samen keken ze onder het bed, achter de gordijnen, en zelfs in de speelgoeddoos. Daar lag nog een sok!
De sok sprong blij omhoog. "Daar ben je, broer!" riep hij vrolijk. De twee sokken dansten samen, en iedereen lachte.
Klaas geeuwde. "Ik ben moe," zei hij. Meneer Beer knikte. "Het is tijd om te slapen."
Klaas kroop in bed. "Dank je, sok en beer. Wat een leuke avond!" fluisterde hij. De sok en de beer lagen naast hem. Klaas sloot zijn ogen. De kamer was stil en zacht.
"Droom maar zoet, Klaas," zei Meneer Beer zachtjes. Klaas glimlachte in zijn slaap. En zo eindigde de grappige avond vol dans en plezier. Slaap zacht, kleine Klaas.
