De Goedenavond Knop
Het was een rustige avond in het huis van Max. De sterren begonnen te schitteren aan de hemel en iedereen maakte zich klaar om naar bed te gaan. Maar er was één iemand die altijd heel blij was om deze tijd van de dag: de lamp in Max zijn kamer. Deze lamp heette Lippy en hij hield zielsveel van het avondlicht.
"Goedenavond, Max!" zei Lippy met een vrolijke twinkel in zijn licht. Max glimlachte naar Lippy en antwoordde: "Goedenavond, Lippy! Tijd om naar bed te gaan."
Maar voordat Max kon gaan slapen, moest hij natuurlijk zijn avondroutine doen. Dat vond Lippy altijd geweldig, want dan kon hij Max helpen. Eerst moest Max zijn tanden poetsen. Lippy verlichtte de badkamer zodat Max goed kon zien.
"Poets, poets, poets," zong Lippy zachtjes. Max lachte en zong mee, "Poets, poets, poets."
Toen was het tijd voor een verhaaltje. Max koos een boek uit, en Lippy liet een zacht, warm licht schijnen zodat Max kon lezen. Het verhaal ging over een ondeugende muis die stiekem kaas at in de nacht. Lippy grinnikte elke keer als de muis weer een grapje uithaalde.
De Verwarrende Schakel
Na het verhaaltje sloot Max zijn boek en geeuwde. "Tijd om te slapen," zei hij. Maar toen hij de knop van Lippy wilde indrukken om het licht uit te doen, gebeurde er iets geks. De knop was verdwenen!
"Lippy, waar is je knop gebleven?" vroeg Max verbaasd. Lippy giechelde en zei: "Oh-oh, ik denk dat hij is gaan verstoppen."
Max keek onder het bed, op de plank en zelfs in zijn speelgoeddoos, maar de knop was nergens te vinden. "Geen zorgen," stelde Lippy hem gerust. "Hij duikt altijd weer op als je hem het minst verwacht."
Net toen Max weer opstond, hoorde hij een zachte piep. "Knop gevonden!" riep Max vrolijk. De knop lag gewoon onder zijn kussen, alsof hij een grapje had willen maken. Max drukte erop en het licht van Lippy werd iets zwakker.
Het Slaperige Refrain
Nu was het bijna tijd om te slapen. Maar voordat Max zijn ogen sloot, zei Lippy op een zangerige toon: "Goedenacht, Max. Droom zacht, Max."
Max knikte en mompelde slaperig: "Droom zacht, Lippy." En met die woorden viel hij in slaap. Lippy bleef nog even heel stil aan, als om over Max te waken. Zijn licht werd steeds zachter, als een warme deken die Max beschermde.
Langzaam maar zeker sliep Lippy ook in, zijn licht nu heel zwak, maar nog steeds heldhaftig, klaar om de kamer te verlichten als Max weer wakker zou worden. De avond was rustig en vredig, en de sterren buiten knipoogden naar elkaar.
En zo eindigde de dag, met een glimlach en een gerust hart, want de nacht was goed en veilig, en de ochtend zou weer komen, met het vrolijke begroeten van de altijd vriendelijke Lippy.
