De grappige missie
Bibi het konijn woont bij het plein.
Op het plein staat een klok.
De klok is groot. De klok lacht.
Maar de klok lacht te laat.
Iedereen zegt: “Hoor je dat? Ha ha ha!”
De lach komt pas na de tik.
Dat is gek. Dat is grappig. Maar ook lastig bij het slapen.
Bibi zegt: “Ik help de klok.”
Bibi doet een cape om. Het is de klokken-cape.
“Missie!” zegt Bibi. “Een lieve missie.”
Onder de klok zit Muis.
“Heb jij een sleuteltje?” vraagt Bibi.
“Zeker!” zegt Muis. Ze geeft een sleutel van kaas.
Bibi lacht. “Niet een kaas-sleutel. Een klok-sleutel.”
“O, o,” lacht Muis zacht. “Ik haal de echte.”
Egel komt aan. “Ik hoorde ‘klok-snoor',” zegt Egel.
Hij heeft een plak-snor.
“Nee,” zegt Bibi. “Geen snoor. Een sleutel.”
Egel knikt en giechelt. “Ik hoorde verkeerd.”
De klok die te laat lacht
De klok zegt: “Tik… tak… tik… tak…”
Dan, een beetje later: “Ha ha ha!”
“Zie je?” zegt Bibi. “Te laat.”
Kip komt met een veer.
“Hier is een veer!” kakelt Kip.
Bibi glimlacht. “Fijn. Ik bedoelde ook een veer voor binnen.”
“Een veer voor binnen?” vraagt Kip.
“Ja,” zegt Bibi. “Een springveertje.”
Kip knikt. “Ik bracht een kriebelveer.”
Bibi kriebelt de klok heel zacht.
De klok giechelt: “Hi hi!”
Maar weer te laat. Een beetje te laat.
Muis rent terug met een echt sleuteltje.
“Hier!” piept Muis.
Bibi draait de sleutel. Eén keer. Twee keer.
Niet hard. Heel zacht.
Bibi poetst het glas met een doek.
Bibi tikt op het hout. Tok, tok. Heel vriendelijk.
“Waarom lach je te laat?” vraagt Bibi.
De klok zucht heel zacht. “Ik ben verlegen.”
“Dat mag,” zegt Bibi. “We doen het samen.”
Bibi telt. “Eén, twee, drie.”
De klok oefent. “Hi hi… op tijd.”
Bibi vertelt een grapje. “Waarom springt een wortel? Omdat hij veer-lief is!”
De klok lacht: “Ha ha!” Bij de tik. Precies op tijd.
Iedereen klapt heel klein. Klap, klap.
De fluisterende klok
Het wordt avond. De lucht is zacht.
De sterren knipperen stil.
Bibi gaapt. “Nu is het slaap-tijd.”
De klok knikt. “Ik wil niet hard lachen in de nacht.”
“Dan fluisteren we,” zegt Bibi. “We lachen heel zacht.”
Bibi zet de fluister-stand aan.
Hij draait nog één klein tikje.
Hij streelt het hout. Hij fluistert: “Rustig maar.”
De klok zegt: “tik… tak…”
En heel zacht: “hi hi…”
Nog zachter: “ssst…”
Het plein wordt rustig.
Muis rolt op. Egel krult op. Kip doet haar ogen dicht.
Bibi ligt in zijn bedje van blaadjes.
“Dank je,” fluistert de klok.
“Graag gedaan,” fluistert Bibi.
“Tik… tak… hi… hi…” fluistert de klok terug.
Langzaam worden de zinnen lang en warm.
De nacht is zacht en vriendelijk.
De klok fluistert als een lief briesje:
“tik… tak… sssst… slaap… zacht…”
