Het kerstlijstje
Op een koude winterdag zat Max de eekhoorn bij het raam van zijn gezellige holletje in de grote eikenboom. De sneeuwvlokken dwarrelden zachtjes naar beneden en bedekten het bos met een glinsterend witte deken. Max vond het prachtig om te zien.
"Het is bijna Kerstmis!" piepte hij blij. "Ik moet mijn lijstje met wensen maken!"
Max pakte een stukje papier en een potlood. Maar in plaats van speelgoed of lekkernijen, wilde Max iets anders op zijn lijstje zetten. Hij wilde wensen die je niet kon inpakken.
De bijzondere wensen
Max dacht diep na. "Wat wil ik echt voor Kerstmis?" mompelde hij. Hij wilde dat iedereen in het bos gelukkig zou zijn. Dat was zijn eerste wens.
"Geluk voor iedereen," schreef Max met grote letters. Hij voelde zich warm van binnen.
Toen hoorde Max een zacht gezoem. Het was Bella de bij. Ze kwam binnengevlogen en landde op de vensterbank. "Dag Max!" zoemde Bella vrolijk. "Wat ben je aan het doen?"
"Ik maak een lijstje met kerstwensen," zei Max. "Maar geen gewone wensen. Het zijn wensen die je niet kunt vasthouden."
"Wat een mooi idee!" zoemde Bella. "Wat staat er op je lijst?"
"Geluk voor iedereen," zei Max trots.
Bella dacht even na. "Misschien kun je 'vriendelijkheid' toevoegen," stelde ze voor. "Dat maakt het bos nog fijner!"
Max glimlachte en schreef het op. "Vriendelijkheid," zei hij. "Dat is een goede wens."
De magie van Kerstmis
Daarna kwam Oscar de uil langs. Hij zat op een tak en keek nieuwsgierig naar binnen. "Wat gebeurt hier allemaal?" vroeg Oscar met zijn diepe stem.
"We maken een lijstje met wensen voor Kerstmis," legde Max uit. "Wensen die niet in een doos passen."
Oscar knikte wijs. "Hoe zit het met 'geduld'?" zei hij. "Met geduld kan iedereen rustig en blij blijven, zelfs als het druk is."
"Dat is een geweldige wens, Oscar!" riep Max. Hij schreef het snel op: "Geduld."
Max, Bella en Oscar keken tevreden naar het lijstje. Het was een prachtig lijstje vol warme wensen geworden.
"Hé, zullen we het lijstje delen met de andere dieren?" stelde Bella voor.
"Dat is een fantastisch idee!" zei Max.
Samen gingen ze op pad door het bos, terwijl ze hun lijstje met iedereen deelden. Alle dieren lazen de wensen en voelden de warmte en vreugde die Kerstmis met zich meebracht.
Toen de nacht viel, zat Max weer in zijn holletje en keek naar de sterrenhemel. Hij wist dat zijn lijstje met wensen het bos een beetje magischer had gemaakt.
En zo was het een heel bijzonder kerstfeest voor alle dieren. Ze glimlachten, waren vriendelijk en geduldig. En vooral, ze waren gelukkig. Want soms zijn de mooiste cadeaus niet in pakjes te vinden, maar in de harten van vrienden.
Het einde.
