De Tekening
Lotte was een vrolijk meisje van vier jaar. Ze hield van tekenen en gebruikte graag alle kleuren van de regenboog. Op een dag zat Lotte aan haar kleine tafeltje in de woonkamer. Ze had een groot vel papier voor zich en een doos vol kleurpotloden.
"Mama, ik ga een grote tekening maken," zei Lotte enthousiast.
"Wat ga je tekenen, Lotte?" vroeg mama terwijl ze een kopje thee dronk.
"Ik ga mensen tekenen, allemaal verschillende mensen," antwoordde Lotte met een glimlach.
Lotte begon met een jongen met kort, zwart haar. Hij droeg een blauwe trui en lachte breed. Toen tekende ze een meisje met lange, blonde vlechten en een roze jurk. Daarna tekende ze iemand met een groene pet en een gele broek, maar Lotte wist niet zeker of het een jongen of meisje was. Dat vond ze niet erg.
"Mama, kijk eens!" riep Lotte vrolijk. "Iedereen is anders, maar ze zijn allemaal blij!"
Mama keek naar de tekening en glimlachte. "Wat een mooie tekening, Lotte. Iedereen is uniek en dat maakt de wereld mooi."
Vrienden Maken
Lotte was druk bezig met haar tekening toen haar vriendje Sam kwam spelen. Sam hield van voetballen en had altijd een bal bij zich.
"Hallo Lotte! Wat ben je aan het doen?" vroeg Sam nieuwsgierig.
"Ik maak een tekening van mensen. Kijk, dit is een jongen, dit is een meisje, en deze persoon is gewoon zichzelf," legde Lotte uit.
Sam keek aandachtig naar de tekening. "Ze zijn allemaal verschillend, maar dat is leuk," zei hij. "Mag ik ook tekenen?"
"Ja, natuurlijk!" zei Lotte, terwijl ze een kleurpotlood aan Sam gaf.
Sam tekende een meisje met kort haar en een bril. Ze droeg een groen T-shirt en had een grote glimlach.
"Dit is mijn zus," zei Sam trots. "Ze houdt van boeken lezen."
"Dat is leuk," zei Lotte. "Iedereen kan zijn wie hij wil zijn."
Mama kwam bij hen zitten. "Willen jullie samen een verhaal bedenken over jullie tekening?" stelde ze voor.
Lotte en Sam knikten enthousiast.
Het Verhaal
Lotte begon. "Eens waren er veel verschillende mensen. Ze woonden allemaal in hetzelfde dorp en speelden samen."
"Ja," zei Sam. "En iedereen hielp elkaar. Als iemand verdrietig was, maakten de anderen hem weer blij."
Lotte vervolgde: "Ze hielden van samen spelen, tekenen en zingen. En niemand zei dat je iets niet kon doen omdat je een jongen of meisje was."
"Precies," zei Sam. "Iedereen kon alles proberen. Dat was fijn."
Toen het verhaal klaar was, keken Lotte en Sam tevreden naar hun tekening. Het was een vrolijke afbeelding vol kleuren en lachende gezichten.
"Mama, iedereen is anders, maar dat is juist leuk," zei Lotte.
"Ja, schatje," antwoordde mama. "Wees altijd jezelf en respecteer anderen, dan maak je de wereld een beetje mooier."
Lotte en Sam speelden nog even verder tot het tijd was om afscheid te nemen. Ze gaven elkaar een dikke knuffel.
"Tot de volgende keer, Sam!" zei Lotte blij.
"Ja, en dan maken we weer een mooi verhaal," zei Sam lachend.
Lotte zwaaide Sam uit. Ze voelde zich blij en rustig. Iedereen was anders, maar dat maakte de wereld juist heel bijzonder.
