Een klein meisje, twee jaar oud, ligt zacht in haar bedje. Haar dekentje is warm. Haar knuffel is dichtbij. Buiten is het donker. In haar kamer stralen kleine lichtjes, net als sterren. Het meisje kijkt naar de lichtjes. Ze knippert met haar ogen en lacht zacht.
Een glimlach zweeft in de lucht. De glimlach is licht en lief. Het meisje ziet de glimlach. De glimlach lacht naar haar. Het meisje lacht terug. Alles voelt zacht. Alles voelt rustig.
In haar hand ligt een klein schelpje. Het schelpje fluistert zacht: ssshh... ssshh… Het klinkt als de zee. Het meisje luistert. Haar ogen worden moe.
De glimlach wordt groter. De glimlach maakt alles licht. De kamer wordt warm en veilig. De lichtjes dansen langzaam. Het meisje voelt zich rustig. Haar adem gaat langzaam. In… uit… in… uit…
De glimlach blijft bij haar. De lichtjes blijven stralen. Het meisje sluit haar ogen. Haar adem wordt zacht en stil. Ze droomt van licht en liefde. Alles is rustig. Alles is goed. Slaap zacht, kleine meid.