Konijn Bobbie zit in het gras. Hij ziet iets glimmen. “Wat is dat?” vraagt Bobbie. Bobbie pakt het op. Het is een rare, kleine hoed. “Hoi hoed!” lacht Bobbie. De hoed wiebelt. “Hoi Bobbie!” zegt de hoed terug.
Bobbie zet de hoed op zijn kop. Plots heeft hij lange snorharen. “Oh kijk!” roept Bobbie. “Nu lijk ik op Oom Jan!” De hoed giechelt. Bobbie springt. De hoed valt. Bobbie pakt de hoed weer op.
Bobbie zet de hoed op zijn poot. Nu heeft hij drie oren! “Drie oren, dat is gek!” zegt Bobbie. De hoed lacht. “Wat nu?” vraagt Bobbie. Bobbie zet de hoed op zijn staart. Nu kan hij zingen als een vogel. “Tjilp tjilp!” zingt Bobbie. De vogels lachen.
Bobbie probeert nog eens. Hij zet de hoed op zijn buik. Nu danst zijn buik. Bobbie lacht en lacht. Alles wiebelt. Alles schudt. Bobbie zegt: “Jij bent een gekke hoed!” De hoed zegt: “Jij bent een grappig konijn!”
Samen rollen ze in het gras. Ze lachen heel hard. “Wat een leuke dag!” zegt Bobbie. De hoed knikt. “Nog eens morgen?” vraagt Bobbie. “Ja!” zegt de hoed.
