De Moederdag Verrassing
Tommy was een vrolijke jongen van drie jaar. Hij had krullend haar en grote, nieuwsgierige ogen. Vandaag was een speciale dag. Het was Moederdag! Tommy wilde iets heel bijzonders doen voor zijn mama. Maar wat kon hij doen?
"Wat kan ik voor mama maken?" vroeg Tommy aan zijn beste vriend, Max, de teddybeer. Max zat rechtop op de tafel en keek met zijn grote, bruine ogen naar Tommy.
"Misschien een tekening?" stelde Max voor. "Mama houdt van je tekeningen."
"Ja! Maar ik wil iets dat ze nooit zal vergeten!" zei Tommy enthousiast. Hij sprong op en neer van blijdschap.
"Wat dacht je van een verrassing?" vroeg Max. "We kunnen iets maken dat ze echt leuk vindt!"
Tommy knikte enthousiast. "Ja! Een verrassing! Maar wat?"
Het Plan
Tommy dacht na. "Ik weet het! We gaan een ontbijtje maken voor mama! Dan kan ze lekker blijven liggen in bed!"
"Dat is een geweldig idee!" zei Max. "Wat hebben we nodig?"
Tommy rende naar de keuken. "We hebben brood, jam, en… oh! We hebben ook appels!" riep hij.
"Dat klinkt lekker!" zei Max. "Maar we moeten voorzichtig zijn, Tommy. We willen geen rommel maken!"
"Ja, ja, ik ben voorzichtig!" zei Tommy terwijl hij een stoel naar de keuken trok. Hij klom op de stoel en pakte het brood uit de kast. Maar… oeps! Het brood viel op de vloer.
"Wat een plof!" zei Max en lachte. "Dat is niet precies wat we bedoeld hadden."
"Dat was niet de bedoeling!" zei Tommy met een giechel. "Laten we het opruimen."
Ze maakten het brood weer schoon en Tommy pakte een mes. "Ik ga de jam erop smeren!" riep hij.
"Pas op voor je vingers, Tommy!" zei Max bezorgd.
"Ik ben heel voorzichtig!" zei Tommy terwijl hij de jam op het brood smeerde. Maar, oh nee! De jam spatte overal!
"Wat een gekke boel!" lachte Max. "Je hebt meer jam op je gezicht dan op het brood!"
Tommy keek in de spiegel. "Haha! Ik zie eruit als een jammonster!" riep hij en hij begon te dansen.
De Verrassing
Na het jammonster-avontuur was het tijd om de appels te snijden. Tommy pakte een appel en zei: "Kijk, Max! Ik ga de appel snijden!"
"Dat is goed, maar wees voorzichtig, Tommy!" zei Max.
Tommy knikte en begon de appel te snijden. Maar toen hij het mes omhoog hield, glipte het uit zijn hand!
"Whoa!" riep Max. "Dat was close!"
"Geen zorgen! Ik heb het!" zei Tommy terwijl hij de appel weer oppakte. "Kijk, ik heb nu mooie schijfjes!"
"Dat ziet er heerlijk uit!" zei Max. "Mama zal dol zijn op dit ontbijt."
"Ja!" zei Tommy blij. "Laten we het op een mooi bord leggen!"
Ze legden het brood en de appel op een bord. Tommy keek trots naar zijn creatie. "Dit is de beste verrassing ooit!" zei hij.
"Nu moeten we het naar mama brengen!" zei Max.
"Ja, maar we moeten stil zijn!" zei Tommy. "Mama slaapt nog."
Ze sloopten de kamer binnen, maar toen Tommy de deur opendeed, hoorde hij een gek geluid. "Wat was dat?" vroeg hij met grote ogen.
"Misschien is het een monster!" zei Max, een beetje bang.
"Een monster? Nee, dat kan niet!" zei Tommy. "Laten we kijken!"
Ze keken om de hoek. En daar was mama, met een grote glimlach op haar gezicht. "Jullie zijn zo stil! Wat zijn jullie aan het doen?" vroeg ze.
Tommy schrok even, maar toen zei hij: "Mama! We hebben een verrassing voor jou!"
Mama's ogen glinsterden. "Een verrassing? Wat leuk! Wat is het?"
Tommy hield het bord omhoog. "Een ontbijt voor jou, mama!"
Mama keek naar het bord en lachte. "Oh, wat geweldig! Jullie zijn de beste!"
"En ik ben een jammonster!" riep Tommy terwijl hij opnieuw dansde.
Mama lachte zo hard dat ze bijna omviel. "Een jammonster, echt waar? Dat klinkt leuk!"
Tommy sprong op en neer. "Ja! En we hebben ook appels!"
"Jullie hebben zo goed je best gedaan," zei mama. "Dit is het beste Moederdagontbijt ooit!"
Tommy voelde zich trots. "Mama, ik hou van jou!" zei hij met een grote glimlach.
"Ik hou ook van jou, mijn kleine jammonster," zei mama terwijl ze Tommy een dikke knuffel gaf.
En zo genoten ze samen van het ontbijt, vol met gelach en liefde. Het was een Moederdag om nooit te vergeten!
