Ochtend in de keuken
Zon glijdt over de tafel. Mila en Sam zitten op hun stoelen. Ze zijn bijna drie. Hun voeten wiebelen. Mama lacht en zegt: "Vandaag is voor mij."
Mila pakt een klein mesje van plastic. Sam houdt een banaan. Mama zegt: "Ik blijf erbij." Ze houdt de kom vast.
"Ik wil snijden," zegt Mila trots. Ze snijdt langzamer dan een slak, maar ze probeert. Sam kijkt en knikt. Hij snijdt met zijn vingertoppen in zachte stukjes appel. Appel vallen als kleine maanstukjes in de kom.
Ze zingen zachtjes. "Snip, snip, snip," fluistert Sam. De keuken ruikt naar fruit en zoete ochtend. Mama veegt kruimels weg met haar hand. Ze zegt: "Dankjewel, lieve schatten." Dat maakt Mila blij. Haar wangen blozen als appels.
Middagpicknick
Ze maken een mand klaar. Er komt een kleed op de vloer. Papa zweeft binnen met een vrolijke deken. "Klaar voor de verrassing?" vraagt hij. Mila en Sam knikken en springen bijna van hun stoelen.
De kom met gesneden fruit gaat in een grote tas. Ze voegen ook een plakje kaas toe en een paar kleine koekjes. Sam stopt een tekening bij het fruit. Op de tekening staat een hart. Mila tekent een zon en zegt: "Voor mama."
Ze lopen naar de tuin. De vogels knikken mee. Mama loopt langzaam en houdt haar handen warm. Ze ruikt de bloemen. "Wat hebben jullie gedaan?" vraagt ze zacht. Mila zegt: "Wij hebben gesneden. Voor jou." Sam geeft de tas. Mama neemt de tas heel voorzichtig. Ze voelt het gewicht van liefde.
Mama zet de tas neer. Ze opent hem en lacht groot. "Dankjewel," zegt ze en haar ogen glanzen. Ze pakt een stukje banaan en proeft. "Mmm, samen smaakt het het lekkerst."
Ze zitten samen op het kleed. Ze delen stukjes appel, banaan en kusjes. De zon maakt vlekjes op de deken. Het is warm en veilig.
Als de dag bijna zacht wordt, pakt papa de tas. Samen zetten ze de tas terug bij de deur. Mama houdt de tas even vast en zegt: "Ik bewaar dit in mijn hart." Sam geeft nog een klein handkusje. De tas blijft daar, klaar voor morgen, en iedereen voelt zich dankbaar en blij.
