In een verre tijd, heel lang geleden, woonde een grote, vriendelijke triceratops. Zijn naam was Trixie. Trixie had een mooie, groene huid en drie grote hoorns op zijn hoofd. Trixie hield van zijn familie. Trixie had een mama en een papa en samen leefden ze op een hoge berg.
Op een zonnige dag zei Trixie's mama: "Trixie, blijf dicht bij ons!" Trixie knikte. Hij wilde zijn familie beschermen. Terwijl ze buiten speelden, zagen ze een schaduw. Het was een grote, vriendelijke brontosaurus. "Hallo, Trixie!" zei de brontosaurus. "Ik kwam jullie even groeten!"
"Hallo!" zei Trixie blij. "Pas op voor de schaduw!" Maar de schaduw was gewoon de brontosaurus. Trixie lachte. "Wat leuk om je te zien!"
Mama en papa zeiden: "We zijn veilig samen." Trixie voelde zich gelukkig. Ze speelden en lachten de hele dag. De zon ging onder en het werd tijd om naar huis te gaan. Trixie knuffelde zijn mama en papa. "Ik hou van jullie!" zei hij. En zo leefden ze gelukkig, samen op de berg.
