Hoofdstuk 1: Sneeuwpret in huis
Max en Finn worden wakker. Ze wrijven in hun ogen. “Oei!” roept Max. “Kijk Finn, er ligt sneeuw in de gang!” Finn lacht. “Binnen sneeuw? Dat kan toch niet?”
Ze stappen uit bed en lopen op hun sokken naar de woonkamer. Alles is wit! De stoelen, de tafel, zelfs de kerstboom heeft een dikke witte muts. “Wie heeft dat gedaan?” vraagt Finn verbaasd.
Plots horen ze een zacht giecheltje. “Hihi! Hier ben ik!” roept een piepstemmetje. Uit de kerstboom springt een kleine lutin met een rood mutsje. Hij maakt een buiging. “Ik ben Pepijn, de Lollige Lutin! Vannacht heb ik sneeuw getoverd. Vinden jullie het leuk?”
Max en Finn lachen hard. “Het is grappig!” zegt Max. Finn pakt een handje sneeuw en gooit het zachtjes naar Pepijn. “Sneeuwballengevecht!” roept hij.
Hoofdstuk 2: Een kerstprobleem
Na een tijdje zegt Finn: “Pepijn, het is bijna kerst. Maar… waar zijn de kerstkoekjes?” Max kijkt rond. “Ze zijn weg! Alleen kruimels!”
Pepijn kijkt sip. “Oeps, die heb ik verstopt. Het was een grapje. Maar nu weet ik niet meer waar!”
Max en Finn kijken elkaar aan. “We moeten zoeken!” zegt Max. Ze lopen samen met Pepijn door het huis. Onder de bank? Nee. Achter de gordijnen? Nee. In de la? Ook niet.
Pepijn springt op en neer. “Misschien liggen ze bij de sneeuwpop!” Ze rennen naar de keuken. Daar staat een kleine sneeuwpop, met een wortelneus en een muts van een theedoek. Finn tilt de muts op. “Jaaa! Hier zijn de koekjes!” roept hij blij.
Pepijn klapt in zijn handen. “Goed gezocht, jongens!”
Hoofdstuk 3: Samen lachen met kerst
Max geeft Pepijn een koekje. “Wil je er ook één?” Pepijn knikt. “Dankje! Ik hou van koekjes én van grapjes.” Finn lacht. “Je bent een gekke lutin, maar wel lief.”
Ze zitten samen in de sneeuw. Ze eten koekjes en zingen een kerstliedje. Pepijn gooit zacht een sneeuwvlokje op Max zijn neus. “Nog een grapje!” giechelt hij. Max en Finn moeten weer heel hard lachen.
Pepijn zegt: “Weet je, ik hou van lachen met vriendjes. Dat is het mooiste aan kerst!”
Max en Finn knuffelen Pepijn. “Wij ook! Kom je volgend jaar weer grapjes maken?”
Pepijn knikt blij. “Beloofd!”
En zo eindigt hun magische kerstochtend, vol sneeuw, koekjes en heel veel vrolijkheid.
