De kleine bel van de Lutin Farceur
Het is bijna Kerstmis. Sneeuwvlokken dwarrelen uit de lucht. In het huis van Sam is het warm en gezellig. Sam is vier jaar oud. Hij houdt van lachen, spelen en zingen. Vandaag draagt hij zijn zachte, rode kersttrui. Zijn moeder zegt: “Wat zie je er mooi uit, Sam!”
Op de vensterbank staat een klein kerstdorp. Er zijn huisjes, bomen en een heleboel lichtjes. Maar wat Sam niet weet, is dat er een kleine lutin in het dorp woont. Hij heet Lutin Farceur. Lutin Farceur is een vrolijke, ondeugende kerstkabouter. Hij houdt van grapjes maken en kleine verrassingen.
Op een ochtend wordt Sam wakker. Hij hoort iets tingelen. “Wat is dat geluid?” vraagt hij zacht. Hij kijkt om zich heen. “Mama, hoor jij dat belletje ook?” roept Sam.
Mama glimlacht. “Misschien is het wel het geluid van kerstmagie,” zegt ze.
Sam trekt zijn jas aan. Maar wat is dat? Er hangt een klein, zilveren belletje aan zijn jas! Het zit met een lintje vast. Sam lacht. “Kijk, mama! Een belletje aan mijn jas!” roept hij blij.
Mama kijkt en zegt: “Wat bijzonder! Waar zou dat vandaan komen?” Sam denkt diep na. “Misschien van de kerstkabouter?” fluistert hij.
De grapjes van Lutin Farceur
Die dag maakt Sam veel plezier. Elke keer als hij beweegt, rinkelt het belletje. “Tingeling! Tingeling!” Sam springt door de kamer. Zijn knuffelbeer lacht mee. “Hoor je dat, Beer? Ik heb een magisch belletje!”
Plotseling hoort Sam zacht gelach. Hij kijkt naar het kerstdorp op de vensterbank. Daar, tussen de huisjes, ziet hij opeens een klein mannetje met een groene muts en rode wangen. Het is Lutin Farceur!
“Dag Sam!” roept Lutin Farceur. “Vind je mijn grapje leuk?”
Sam lacht. “Heel leuk! Maar hoe heb je dat gedaan?”
Lutin Farceur knipoogt. “Ik hou van grapjes maken. Een belletje hier, een belletje daar. Iedereen lacht, niemand is bang.” Hij springt van het huisje en landt op de tafel.
Sam vraagt: “Mag ik het belletje houden?”
“Ja hoor,” zegt Lutin Farceur. “Maar alleen als je er goed voor zorgt. Het belletje brengt vrolijkheid. En als je het hoort, denk dan aan vriendelijkheid en plezier.”
Sam knikt. “Ik beloof het!”
Vrolijke Kerst met belletjes
Samen met Lutin Farceur speelt Sam verstoppertje. Telkens als Sam beweegt, rinkelt het belletje. “Je kunt me niet vinden, Lutin Farceur!” roept Sam.
“Oh jawel!” roept Lutin Farceur. “Ik hoor het belletje!” Ze lachen samen hard. Mama komt even kijken. “Wat is het gezellig hier!” zegt ze.
Sam en Lutin Farceur maken nog meer kleine grapjes. Ze hangen een mini-kerstsok aan de deurknop. Ze verstoppen een snoepje in papa's schoen. Maar altijd zijn de grapjes lief en vrolijk. Iedereen lacht.
Als het tijd is om naar bed te gaan, fluistert Lutin Farceur: “Ik moet weer terug naar het kerstdorp. Maar ik kom snel terug voor nieuwe grapjes.”
Sam zegt: “Tot snel, Lutin Farceur. Bedankt voor het belletje!”
Lutin Farceur zwaait en verdwijnt tussen de huisjes. Sam kruipt onder de dekens. Het belletje hangt nu aan zijn bed. Heel zachtjes rinkelt het nog na.
Mama komt Sam instoppen. “Welterusten, lieve Sam. Droom maar van belletjes en kaboutertjes.”
Sam glimlacht. “Welterusten, mama. Welterusten, Lutin Farceur.”
De kamer is rustig. Het huis is warm. Buiten vallen de sneeuwvlokken nog steeds. Sam voelt zich blij en veilig. Hij weet het zeker: met een beetje magie en veel vriendelijkheid wordt het altijd een vrolijke kerst.
