Lotte was een vrolijk meisje van vier jaar oud. Ze hield van spelen met haar poppen, tekenen en spelen in de tuin. Maar vandaag was ze een beetje bang. Ze moest een spelletje spelen op school, en ze wilde het heel graag goed doen.
Mama zag dat Lotte stil was. "Wat is er, lieve Lotte?" vroeg mama met een zachte stem.
"Ik ben bang dat ik het spel niet goed kan doen op school," zuchtte Lotte.
Mama knielde neer en gaf Lotte een knuffel. "Soms zijn we bang voor dingen die nieuw zijn. Maar dat is oké. We kunnen leren hoe we onze angst kunnen overwinnen."
Leren en Proberen
Op school vertelde de juf over het spel. "We gaan vandaag een spelletje spelen met kleuren," zei ze vrolijk. "Het is helemaal niet erg als je foutjes maakt. We leren samen."
Lotte keek naar haar vriendje, Max. Max lachte en zei: "Laten we gewoon proberen, Lotte. Het wordt leuk!"
Met een klein knikje begon Lotte het spel. Ze hield een blauwe kaart omhoog. "Blauw!" riep ze.
"Goed gedaan, Lotte!" zei de juf. "En wat is deze kleur?"
Lotte dacht even na en zei: "Rood!"
Weer klonk er een vrolijke lach van de juf en Max. Lotte voelde zich beetje bij beetje minder bang.
Overwinnen
Na school tijd liep Lotte naar mama toe. "Ik vond het spel toch leuk!" zei ze trots.
"Zie je wel," glimlachte mama. "Je hebt je angst overwonnen door gewoon te proberen."
Die avond, voor het slapengaan, sprak Lotte met haar knuffelbeer. "Morgen durf ik misschien nog iets nieuws," fluisterde ze.
De volgende dag in de speeltuin klom Lotte op de glijbaan. De glijbaan leek heel hoog, maar Lotte herinnerde zich wat mama had gezegd. "Gewoon proberen," moedigde ze zichzelf aan.
En zo gleed Lotte naar beneden, met een grote glimlach op haar gezicht. Ze voelde zich trots en blij.
Mama applaudisseerde en zei: "Je bent zo dapper, Lotte!"
Lotte lachte. "Soms ben ik bang, maar dat is oké. Ik kan het toch proberen."
En zo leerde Lotte dat het niet erg is om bang te zijn. Want elke keer als ze iets engs probeerde, voelde ze zich een beetje sterker. En dat maakte haar heel gelukkig.
