Het avontuur in het donker
Er was eens een klein meisje genaamd Lotte. Lotte is drie jaar oud. Ze houdt van spelen met haar knuffels en het maken van tekeningen met haar kleurenpotloden. Overdag speelt ze met haar vriendjes in de tuin en maakt ze zandtaartjes. Maar elke avond, als het donker wordt, voelt Lotte zich een beetje bang.
Als mama Lotte's kamer binnenkomt om haar in bed te stoppen, zegt Lotte zachtjes: "Mama, ik ben bang in het donker."
Mama knielt naast Lotte's bed en houdt haar hand vast. "Waarom ben je bang, lieve Lotte?" vraagt ze.
Lotte haalt haar schouders op. "Ik weet het niet precies. Misschien komen er monsters?"
Mama glimlacht zachtjes en schudt haar hoofd. "Er zijn geen monsters, lieverd. Maar weet je wat we kunnen doen? We kunnen een klein lichtje aanlaten zodat je je veilig voelt."
Lotte kijkt naar het kleine nachtlampje op haar nachtkastje. Ze knikt, en mama zet het lampje aan. De kamer wordt gevuld met een warme, zachte gloed.
Een nachtelijk avontuur
Die nacht, terwijl Lotte in bed ligt en naar het zachte lichtje kijkt, hoort ze een zacht gebrom bij het raam. "Wat is dat?" fluistert Lotte en trekt haar deken iets hoger op.
Haar favoriete knuffel, Beer, ligt naast haar op bed. Lotte pakt Beer stevig vast en besluit dapper te zijn. Ze klimt voorzichtig uit bed en sluipt naar het raam.
Als ze naar buiten kijkt, ziet ze niets anders dan de grote eikenboom die zachtjes heen en weer wiegt in de wind.
Lotte lacht een beetje. "Het was gewoon de boom," zegt ze tegen Beer en voelt zich al wat moediger. Ze kruipt terug in bed en sluit haar ogen.
Een nieuwe ontdekking
De volgende ochtend vertelt Lotte trots aan mama over haar nachtelijke avontuur. "Ik dacht dat het een monster was, mama, maar het was alleen de boom!"
Mama knuffelt Lotte en zegt: "Je bent zo dapper geweest, Lotte! Zie je, soms kunnen onze angsten groter lijken dan ze werkelijk zijn."
Lotte lacht en voelt zich trots. "Ik was een beetje bang, maar toen keek ik goed, en toen was het niet eng meer."
Vanaf die dag laat Lotte het nachtlampje aan en herinnert ze zich dat de schaduwen en geluiden helemaal niet eng hoeven te zijn. Ze weet nu dat als ze bang is, ze het gewoon moet onderzoeken, en meestal is er een simpele verklaring.
En zo slaapt Lotte elke nacht rustig onder het zachte licht van haar nachtlampje, dromend van grote avonturen en nieuwe ontdekkingen.
