Op een mooie, zonnige ochtend in het vrolijke dorpje Klokkerland, woonde een vrolijke coq genaamd Kiki. Kiki was geen gewone coq. Hij had een prachtige, glanzende verenkleed dat schitterde in de zon. Hij was ook de meest nieuwsgierige coq die je ooit had kunnen treffen. Elke ochtend als de zon opkwam, kon je Kiki horen kraaien.
"Kiek, kiek! Tijd om op te staan!" kraaide Kiki vrolijk terwijl hij de andere dieren in het dorp wakker maakte.
De eendjes, Daisy en Daffy, staken hun hoofden uit hun nestjes en keken naar Kiki. "Waarom moet dat altijd zo vroeg, Kiki?" vroeg Daisy, terwijl ze haar oogjes nog steeds dichtkneep.
"Ja, Kiki! We willen ook nog een beetje slapen!" voegde Daffy eraan toe, terwijl hij zich in zijn veren wikkelde.
Kiki lachte. "Maar als je niet opstaat, mis je al het plezier! Vandaag gaan we een avontuur beleven!"
"Wat voor avontuur?" vroeg Daisy nieuwsgierig, terwijl ze eindelijk haar oogjes opende.
Kiki sprong op en neer van blijdschap. "We gaan het geheim van de Glibberige Poel ontdekken!"
"Glibberige Poel?" herhaalde Daffy, nu ook wakker. "Dat klinkt spannend! Maar ook een beetje eng."
"Oh, kom op!" zei Kiki. "Het zal leuk zijn! We gaan gewoon samen. Wie durft er niet?"
Daisy en Daffy keken elkaar aan en knikten. "Oké, laten we gaan!"
Ze trokken hun kleine laarzen aan en gingen op weg naar de Glibberige Poel. De zon scheen en de lucht was helder blauw. Onderweg zongen ze vrolijke liedjes.
"Kiek, kiek, ik ben Kiki, de coq met veel plezier!" kraaide Kiki.
"Quak, quak, wij zijn Daisy en Daffy, de eendjes die houden van het hapje!" quakte Daisy.
Na een tijdje kwamen ze aan bij de Glibberige Poel. Het water was groen en er waren allemaal plonsgeluiden te horen. "Kijk eens! Wat gebeurt daar?" vroeg Kiki terwijl hij met zijn poot naar het water wees.
"Ik denk dat het een kikker is!" zei Daffy. En inderdaad, daar zat een grote, groene kikker met een grote glimlach. "Hallo, vrienden!" zei de kikker. "Ik ben Kikkie. Welkom bij de Glibberige Poel!"
"Hallo Kikkie!" zeiden Kiki, Daisy en Daffy in koor.
"Waarom zijn jullie hier?" vroeg Kikkie.
"We wilden het geheim van de Glibberige Poel ontdekken!" zei Kiki vol enthousiasme.
Kikkie lachte. "Het geheim is eenvoudig. Je moet gewoon de beste sprongetjes maken in het water. Maar pas op! Het kan glibberig zijn!"
"Dat klinkt leuk!" zei Daisy. "Wie kan de hoogste sprongetjes maken?"
"Dat gaan we zien!" zei Kiki. "Ik ga eerst!"
Kiki nam een paar grote stappen achteruit, zette zich af en sprong met een grote KRAK! De splashes waren geweldig. "Kijk naar mij!" riep Kiki, terwijl hij in het water plonsde. Maar toen hij weer boven kwam, was hij helemaal bedekt met modder!
"Wat een leuke sprongetjes, Kiki!" giechelde Daffy. "Je ziet eruit als een modderkip!"
Kiki schaterde van het lachen. "Dat zag er wel heel leuk uit! Nu is het jouw beurt, Daffy!"
Daffy was een beetje zenuwachtig. "Uhm, oké!" zei hij. Hij nam ook een paar stappen achteruit en sprong. "Quak!" klonk het, terwijl hij de lucht in vloog. Maar hij landde iets te ver van de oever en plonsde met een grote splash in het water!
"Dat was geweldig!" riep Kiki terwijl hij naar Daffy zwaaide. "Je bent een echte waterdraak!"
"En nu jij, Daisy!" zei Kikkie.
Daisy voelde zich een beetje schuchter, maar ze wilde het ook proberen. Ze nam een diepe adem en sprong. Ze maakte een mooie boog door de lucht en LANDDE—plons! "Woehoe! Dit is leuk!" riep ze.
Ze waren allemaal nat, bedekt met water en modder, maar ze hadden het zo leuk! "Dit is het beste avontuur ooit!" zei Kiki, terwijl hij zijn veren op schudde.
"Kijk eens naar ons!" zei Daffy terwijl hij naar zijn modderige vrienden keek. "We zijn een stel modderige gekken!"
"Ja, maar we zijn ook de gelukkigste modderige gekken!" voegde Daisy eraan toe.
De drie vrienden lachten en sprongen nog meer in de Glibberige Poel. Ze maakten sprongetjes en plonsden met grote splashes. De zon scheen en de wereld om hen heen was vrolijk en kleurrijk.
Na een tijdje, toen ze moe maar gelukkig waren, plonsten ze aan de oever en lagen ze in het gras terwijl ze naar de lucht keken. "Dit was een geweldig avontuur," zei Kiki. "Dank jullie wel voor het meedoen!"
"Ja! En wat een mess zijn we!" giechelde Daisy.
"We moeten terug naar huis gaan en ons schoonmaken voordat de anderen ons zien!" zei Daffy.
Met dat idee in gedachten, begonnen ze aan de terugweg naar het dorp, nog steeds lachend om hun modderige avonturen en de glibberige sprongetjes.
“Wat een dag!” zei Kiki. “Wat zullen we morgen doen?”
“Misschien een modderige wedstrijd?” stelde Daffy voor.
“Of een duikwedstrijd!” riep Daisy enthousiast.
De zon begon onder te gaan en de lucht kleurde roze en paars. De drie vrienden voelden zich gelukkig, en dat was het belangrijkste.
En zo eindigde hun avontuurlijke dag in de Glibberige Poel, maar het verhaal van Kiki de coq en zijn vrienden was nog lang niet voorbij. Morgen zouden ze weer op avontuur gaan!
