Hoofdstuk 1: De Avond in de Speelkamer
Lisa, Noor en Emma zaten samen in de speelkamer. De regen tikte zachtjes tegen het raam en de kamer was gevuld met het warme licht van een kleine lamp. Lisa, die in een rolstoel zat, had een boek in haar handen met mooie plaatjes van sterren en de maan. Emma, die krullend haar had, zat naast haar en keek nieuwsgierig mee. Noor, met een grote glimlach, zat aan de andere kant en keek naar de kaft van het boek.
"Wat gaan we lezen, Lisa?" vroeg Noor zachtjes.
Lisa opende het boek en liet de eerste pagina's zien. "Het gaat over een beer die bang is in het donker," zei ze. "Maar hij ontdekt iets heel bijzonders!"
Emma keek met grote ogen. "Ik ben ook soms bang in het donker," zei ze fluisterend.
"Dat is niet erg," zei Lisa geruststellend. "Weet je, verhalen kunnen ons helpen om minder bang te zijn."
Hoofdstuk 2: Het Verhaal van Beer
Lisa begon te lezen over de kleine beer genaamd Boris. Boris was bang voor het donker, net als Emma. In het verhaal ontdekte Boris dat het donker eigenlijk vol zit met mooie dingen, zoals de zachte glans van de maan en de twinkelende sterren. Boris vond een vriend, een kleine uil, die hem liet zien dat het donker ook een tijd is om te dromen en te rusten.
"Zie je," zei Lisa, "Boris en de uil maakten van het donker iets magisch."
Emma glimlachte. "Misschien kan ik ook ontdekken dat het donker niet eng is," zei ze hoopvol.
Noor knikte enthousiast. "We kunnen samen sterren kijken, net als Boris en de uil!"
Hoofdstuk 3: Samen de Sterren Kijken
Na het verhaal besloten de meisjes om de gordijnen een beetje open te doen en naar buiten te kijken. De regen was gestopt en de lucht was helder en vol sterren. Noor wees naar een grote, heldere ster. "Kijk, daar! Misschien is dat Boris' ster!"
Lisa lachte. "Ja, en daar is de maan, net als in het verhaal."
Emma voelde zich rustig en veilig met haar vriendinnen naast haar. "Ik vind het niet meer zo eng," zei ze zachtjes. "Het is eigenlijk heel mooi."
Die avond, terwijl ze samen naar de sterren keken, voelden de meisjes zich dapper en blij. Ze begrepen dat het donker niet eng hoeft te zijn als je het deelt met vrienden en mooie verhalen.
"Volgende keer als ik bang ben, denk ik gewoon aan Boris en zijn vriend de uil," zei Emma.
En zo leerden de meisjes dat verhalen en vriendschap de beste manier zijn om hun angsten te overwinnen. Ze gingen naar bed met een gerust hart, klaar om te dromen over sterren en avonturen in het donker.
