De zachte start
Milo en Sem zijn bijna drie. Ze wonen bij de zee. Ze dragen kleine duikpakken. Papa en mama kijken vanaf de boot en zwaaien.
“Wij blijven dicht bij elkaar,” zegt Milo.
“En we blijven rustig,” zegt Sem.
Ze plonzen in het water. Het water is blauw en helder. Kleine visjes glinsteren als sterren.
“Hallo, visjes,” zegt Sem.
“Wij komen kijken, niet storen,” zegt Milo. Dat is respect.
Onder water wacht een lieve zeeschildpad. Ze heet Tessa.
“Willen jullie een avontuur?” vraagt Tessa.
“Ja!” zeggen Milo en Sem.
Tessa wijst naar een rotswand met een ronde deur. De deur heeft drie lege gaatjes.
“Deze deur gaat open met drie hints,” zegt Tessa. “Willen jullie ze zoeken?”
Milo knikt. Sem knikt ook.
“Eén hint per plek,” zegt Tessa. “Kalm en dapper.”
Drie hints onder de zee
Eerst zwemmen ze naar een koraaltuin. Het koraal is roze en oranje.
“Zo mooi,” fluistert Milo.
Er zit een krab bij een schelp. Hij heet Knik.
Knik tikt zacht. “Pas op waar je zwemt. Koraal is een huis.”
“Sorry, huisjes,” zegt Sem. Hij houdt zijn handen bij zich.
Knik geeft een glanzende parel. “Eerste hint: parel.”
Milo legt de parel in zijn zakje. “Dank je wel, Knik.”
Daarna gaan ze naar een zeegrasveld. Het wiegt heen en weer, net als haren.
Een zeepaardje drijft rustig. Ze heet Pippa.
Pippa kijkt naar Sem. “Ik ben mijn lintje kwijt. Het is een klein rood draadje.”
Sem kijkt goed. Milo kijkt ook. Ze zien het draadje vast aan een steen.
“Niet trekken,” zegt Milo slim. “We maken het los met zachte vingers.”
Samen duwen ze het voorzichtig los. Pippa glimlacht.
“Jullie zijn geduldig,” zegt Pippa. Ze geeft een kleine, ronde sleutel van hout.
“Tweede hint: sleutel,” zegt Sem trots.
Als laatste zwemmen ze naar een donkere grot… maar niet eng. Er branden lichtjes van glimwormpjes in het water. Het lijkt op lampjes.
“Ik ben bij je,” zegt Milo.
“Ik ook,” zegt Sem.
Een vriendelijke octopus, Olli, zit daar met een rammelend potje.
“Ik hoor een tik-tik,” zegt Sem.
Olli lacht. “Dat is mijn potje. Ik zoek mijn deksel.”
Milo kijkt om zich heen. Sem kijkt onder een steen. Daar ligt het deksel.
Sem rolt het rustig naar Olli toe. “Alsjeblieft.”
Olli buigt. “Respectvolle helpers.” Hij geeft een stervormige steen.
“Derde hint: ster,” fluistert Milo.
De deur en de rustige terugweg
Ze zwemmen terug naar de ronde deur. Tessa wacht al.
Milo stopt de parel in het eerste gaatje. Sem stopt de sleutel in het tweede. Samen leggen ze de ster in het derde.
Klik. Kloek. De deur gaat open.
Binnen is een kleine kamer met een spiegelende muur. Het laat de zee zien, heel dichtbij. Alsof de zee zegt: dank je wel.
“Wat een mooie geheime plek,” zegt Sem.
“En we hebben niets kapotgemaakt,” zegt Milo zacht.
Tessa knikt. “Jullie waren dapper, slim en lief.”
Ze zwaaien naar de visjes en zwemmen rustig omhoog. Op de boot krijgen ze een warme handdoek.
“Avontuur gelukt,” zegt Milo.
“Met respect,” zegt Sem.
De zee kabbelt zacht. En Milo en Sem voelen zich veilig en blij.
