Begin
Milo is drie. Buiten is het nog een beetje fris, maar de zon kijkt al om het hoekje. In de klas zegt juf Noor: “We maken een seizoenen-tafel. Vandaag zoeken we lente-dingen.”
Milo voelt kriebel in zijn buik. Lente! Dat klinkt zacht.
Juf geeft iedereen een klein mandje. “We lopen naar de tuin achter de school. We kijken goed. We plukken alleen wat al op de grond ligt.”
Milo knikt. Hij houdt zijn mandje stevig vast.
Midden
In de tuin ruikt Milo nat gras. Hij hoort vogels: tjiep-tjiep, hoog in de boom. De lucht is lichtblauw.
“Zie je de knopjes?” vraagt juf.
Milo kijkt. Aan een tak zitten kleine, groene bolletjes. “Knopjes,” fluistert hij.
Op het pad ligt een geel blaadje, helemaal droog. Milo raapt het op. Het voelt knisperig. Hij stopt het in zijn mandje.
Dan ziet hij iets glanzen. Een druppel op een blad. Milo tikt zacht. De druppel wiebelt. “Hallo,” zegt Milo.
Juf lacht. “Dat is dauw. In de lente is de ochtend soms nat.”
Bij de muur groeit een paars bloemetje. Milo mag niet plukken. Hij buigt wel. Hij ruikt. Het ruikt een beetje zoet.
“Het ruikt lekker,” zegt hij.
“Ja,” zegt juf. “De lente ruikt naar nieuw.”
Opeens kruipt er een lieveheersbeestje over een steen. Milo's ogen worden groot.
“Kijk!” roept hij zacht.
Juf komt erbij. “Rood met stippen. Het helpt in de tuin.”
Milo glimlacht. “Welkom terug,” zegt hij.
Terug in de klas leggen ze alles op de seizoenen-tafel: het gele blaadje, een klein takje, een veertje, een foto van de knopjes. Milo plakt een sticker van een zon. “Dit is lente,” zegt hij trots.
Einde
Na school loopt Milo met mama langs dezelfde tuin. Het is rustiger nu. Milo hoort weer vogels en hij voelt de wind op zijn wangen.
Mama zegt: “Wat heb je geleerd?”
Milo denkt even. “De lente komt stil. Met knopjes. Met geur. Met zon.”
Ze blijven nog een moment staan. Milo sluit zijn ogen. Een laatste zonnestraal warmt zijn gezicht. Hij ademt langzaam in. Het ruikt naar gras en iets nieuws.
“Fijn,” fluistert Milo.
“Fijn,” fluistert mama terug.
Dan lopen ze rustig naar huis, met lichte stappen, alsof de dag nog even zacht mee wandelt.
