Hoofdstuk 1: De eerste dag van Ramadan
“Vandaag is het Ramadan!” piepte Muisje Mila vrolijk. Ze sprong uit haar zachte bedje en rende naar de keuken. “Mama, vandaag ga ik vasten! Net als jullie!”
Mama Muis lachte zachtjes. “Wat goed, Mila! Wil je samen ontbijten voor de zon opkomt?”
“Ja, mama!” riep Mila. “Mag ik een stukje kaas?”
Papa Muis knikte. “En een slokje melk, Mila. Dat hoort erbij.”
Mila knabbelde aan haar kaas. “Vasten is spannend, hè, papa?”
Papa Muis knipoogde. “Heel spannend, Mila. Maar samen is het fijn.”
Kleine Broertje Max keek met grote ogen. “Mila, mag ik ook vasten?”
Mila lachte. “Jij bent nog klein, Max. Maar je mag mee ontbijten!”
Max klapte blij in zijn pootjes. “Hoera!”
Hoofdstuk 2: Een dag vol ontdekkingen
De zon kwam op. Mila voelde haar buikje een beetje rommelen. “Mama, ik heb een beetje honger.”
Mama Muis aaide Mila over haar bolletje. “Dat hoort erbij, Mila. Zullen we samen een verhaaltje lezen?”
Mila knikte. “Ja, mama. Dat helpt!”
Na het verhaaltje ging Mila naar buiten. Daar zat haar beste vriend, Vogel Vito, op de tak.
“Goedemorgen, Mila!” zong Vito. “Wil je een zaadje?”
Mila schudde haar hoofd. “Nee, Vito. Ik doe mee met Ramadan. Dat betekent dat ik nu niet eet.”
Vito keek verbaasd. “Niet eten? Maar dat is moeilijk!”
Mila giechelde. “Het is een beetje moeilijk. Maar straks, als de zon ondergaat, mag ik weer eten!”
Vito fladderde blij. “Dan kom ik kijken hoe goed je het doet!”
Mila sprong op en neer. “Dat is leuk, Vito!”
Hoofdstuk 3: De magische avond
Als de zon langzaam onderging, zat Mila met haar familie aan tafel. Max zat naast haar, met zijn knuffel.
Mama Muis glimlachte. “De zon is weg, Mila. Je hebt het zo goed gedaan!”
Papa Muis stak een kaarsje aan. “Kijk, Mila! Speciaal voor jou. Een lichtje voor jouw eerste Ramadan.”
Het kaarsje flakkerde en gaf een warm, zacht licht. Mila voelde zich trots. “Ik heb het gedaan, mama! Ik heb gevast!”
Vito kwam door het raam naar binnen gevlogen. “Hoera voor Mila!” zong hij.
Max klapte in zijn pootjes. “Hoera voor Mila!”
Mila lachte breed. “Vasten is samen zijn. En samen is het fijn!”
Iedereen lachte en at samen. Het kaarsje bleef zachtjes branden. En Mila wist: Ramadan is echt een beetje magisch.
