Er was eens een groepje drie kinderen. Max, Lisa en Tom. Max hield van voetballen. "Ik wil een grote kampioen worden!" zei Max. Lisa en Tom lachten. "Dat kan jij, Max!" zei Lisa. "Ja, dat kan je!" zei Tom.
Vandaag was een speciale dag. Een grote kampioen kwam naar de speeltuin. "Hallo kinderen!" zei de kampioen. "Ik ben hier om jullie te helpen!" Max sprong op. "Ik wil leren!" zei hij.
De kampioen nam een bal. "Laten we spelen!" zei hij. Ze begonnen te voetballen. Max trapte de bal. "Kiek, ik kan het!" zei hij. Maar toen viel hij. "Oh nee," zei Max. "Ik kan het niet." Hij voelde zich verdrietig.
Lisa kwam dichterbij. "Max, je kunt het!" zei ze. Tom knikte. "Ja, sta op! We helpen je!" Max stond op. Hij voelde zich beter. "Dank jullie wel!" zei hij.
De kampioen zei: "Voetballen is leuk! Blijf proberen!" Max glimlachte. "Ja, ik blijf proberen!" zei hij.
Ze speelden samen. Max trapte de bal weer. Dit keer scoorde hij! "Hoera!" riep iedereen. "Je bent een kampioen, Max!" zei Lisa. Max voelde zich trots.
"Sport is leuk! Samen spelen is het beste!" zei de kampioen. Max, Lisa en Tom lachten en speelden verder. Ze waren blij.
