Er was eens een klein wolfje genaamd Lobo. Lobo woonde in een groot, groen bos vol hoge bomen en kleurrijke bloemen. Maar Lobo was een beetje bang. Hij had gehoord over de Grote Boze Wolf die iedereen in het bos bang maakte.
Op een dag besloot Lobo dat hij niet meer bang wilde zijn. "Ik ga de Grote Boze Wolf ontmoeten," zei hij vastberaden tegen zichzelf. "Ik wil laten zien dat ik moedig ben."
De Reis naar de Grote Boze Wolf
Lobo begon zijn avontuur. Hij liep door het bos, langs kabbelende beekjes en zingende vogels. Onderweg ontmoette hij een oude uil op een tak.
"Hallo, kleine wolf," knarste de uil vriendelijk. "Waar ga je naartoe?"
"Ik ga de Grote Boze Wolf ontmoeten," antwoordde Lobo. "Ik wil laten zien dat ik dapper ben."
De uil knikte wijs en zei: "Onthoud, moedig zijn betekent ook vriendelijk zijn. Vergeet dat niet, Lobo."
Lobo bedankte de uil en vervolgde zijn weg. Hij voelde zich een beetje sterker en een beetje minder bang.
De Ontmoeting
Na een lange wandeling zag Lobo eindelijk de Grote Boze Wolf. Hij was groot en keek streng, maar er was ook iets verdrietigs in zijn ogen. Lobo's hart klopte snel, maar hij verzamelde al zijn moed en liep naar voren.
"Hallo, Grote Boze Wolf," piepte Lobo. "Ik ben niet bang voor je."
De Grote Boze Wolf keek verrast en lachte toen zachtjes. "Waarom ben je hier gekomen, kleine wolf?"
Lobo dacht aan wat de uil had gezegd. "Ik wilde moedig zijn en jou ontmoeten. Misschien ben je niet zo boos als iedereen denkt."
De Grote Boze Wolf glimlachte. "Niemand heeft ooit zo met me gepraat. Misschien ben ik ook een beetje bang, net als jij."
Lobo was verbaasd. De Grote Boze Wolf was misschien wel helemaal niet zo boos. Ze begonnen te praten en Lobo ontdekte dat de Grote Boze Wolf ook gewoon vriendschap wilde.
Einde goed, al goed
Lobo en de Grote Boze Wolf werden vrienden. Ze speelden samen in het bos en Lobo leerde dat dapperheid niet alleen gaat over niet bang zijn, maar ook over anderen helpen en begrijpen.
Toen Lobo terugkeerde naar huis, was hij trots. Hij wist dat hij moedig was geweest, niet alleen door de Grote Boze Wolf te ontmoeten, maar ook door een vriend te maken.
En vanaf die dag was het bos een stukje vriendelijker, dankzij de moed van een klein wolfje en de vriendelijkheid van een Grote Boze Wolf.
