Er was eens een lieve wolf in een kleurrijk bos. Deze wolf heette Wolly. Wolly had een grote, zachte vacht en een vriendelijke glimlach. Hij hield van spelen met zijn vrienden, de konijnen en de vogels.
Op een zonnige dag zei Wolly: "Laten we een spelletje spelen!" De konijnen sprongen blij rond. "Ja, ja!" riep een klein konijntje. Maar toen zagen ze iets vreemds. Een grote boom was omgevallen en blokkeerde het pad naar de rivier.
"Oh nee!" zei Wolly. "We kunnen niet naar de rivier!" De konijnen keken verdrietig. Wolly dacht goed na. "Ik heb een idee!" zei hij. "We kunnen de takken wegduwen!"
Met al zijn kracht duwde Wolly tegen de takken. "Duw, duw!" riep hij. De konijnen hielpen ook. Samen werkten ze hard. Na een tijdje was het pad vrij!
"Hoera!" juichten de konijnen. Wolly glimlachte. "Samen zijn we sterk!" Ze renden naar de rivier en speelden in het frisse water.
Die dag leerde Wolly dat vriendschap en samenwerken alles mogelijk maken. En zo leefden ze gelukkig verder in het bos.
