Op een zonnige dag in het bos waggelt Karel de Eend vrolijk rond. Karel heeft een zachte, gele verenjas en zijn ogen glinsteren als twee heldere sterren.
"Kwak, kwak," zegt Karel blij. "Wat een mooie dag!"
Karel ziet zijn vriendje, de kleine vos Vinnie. "Hallo Vinnie!" zegt Karel met een grote glimlach.
"Hallo Karel," antwoordt Vinnie. "Zullen we samen spelen?"
"Ja, dat is leuk!" zegt Karel. Samen rennen ze door het groene gras. Ze springen in plassen en lachen hard.
Maar opeens ziet Karel iets vreemds. Een grote steen ligt voor de ingang van hun favoriete vijver. "Oh nee," zegt Karel. "Hoe kunnen we nu zwemmen?"
Vinnie kijkt naar de steen. "We moeten de steen wegrollen," zegt hij.
Karel denkt even na. Dan krijgt hij een idee. "Misschien kunnen we hulp vragen," zegt hij wijs.
Ze waggelen naar hun vriend, Benny de Beer. "Benny, kun je ons helpen?" vraagt Karel.
Benny knikt. "Natuurlijk, vrienden! Samen zijn we sterk."
Dus beginnen Karel, Vinnie en Benny samen te duwen. Ze duwen en duwen totdat de steen wegrolt. "We deden het!" juicht Karel.
De vijver glinstert in het zonlicht. Karel, Vinnie en Benny springen het water in. "Plons, plons!" lachen ze. Het water spat en glinstert.
"Vriendschap is als de zon in de lucht," zegt Karel vrolijk. "Samen kunnen we alles aan."
"Ja," zegt Vinnie. "Samen is alles leuker."
Ze spelen en zwemmen totdat de zon begint te zakken. Karel kijkt naar de oranje lucht. "Het is tijd om naar huis te gaan," zegt hij.
"Tot morgen, vriendjes," zegt Benny, terwijl ze allemaal naar huis waggelen.
Die nacht droomt Karel van zijn avonturen. Zijn hart is blij en zijn dromen zijn zacht.
En zo leert Karel dat met een beetje hulp en veel moed, elke dag vol magie is. Kwak, kwak, tot de volgende keer!
