De vriendjes en de grote modderplons
Er was eens een klein meisje genaamd Sophie. Sophie was vier jaar oud en altijd vrolijk. Ze had drie beste vriendjes: Bram, een jongen die altijd grapjes maakte; Eva, een meisje dat heel goed kon zingen; en Max, een jongen die dol was op avontuur. Samen beleefden ze de grappigste avonturen.
Op een zonnige dag besloten de vriendjes om naar het park te gaan. In het park was er een grote modderplas. Sophie keek naar de plas en zei: "Kijk, een modderplas! Laten we springen!"
Bram lachte en riep: "Ja, laten we een modderplons maken!"
Eva klapte in haar handen en zong: "Modder, modder, wat een pret! Samen springen, dat is pas vet!"
Max sprong al op en neer. "Ik ben klaar voor het avontuur!" zei hij met een grote glimlach.
De grote sprong
De vriendjes stonden naast de modderplas. Ze keken elkaar aan en telden af. "EĂ©n, twee, drie... SPRINGEN!"
Met een grote plons sprongen ze allemaal in de modder. Modder spatte alle kanten op. Sophie giechelde en Bram maakte een moddersnor op zijn gezicht. "Kijk, ik ben een modderkoning!" riep hij, en iedereen begon te lachen.
Eva probeerde een modderengel te maken en riep: "Kijk naar mijn mooie modderengel!"
Max lachte zo hard dat hij bijna in de modder viel. "Dit is het beste avontuur ooit!" zei hij.
De vriendjes rolden door de modder en hadden de grootste lol. Ze maakten modderkastelen en moddertaarten. En elke keer als iemand in de modder viel, barstten ze allemaal in lachen uit.
Vriendjes voor altijd
Na een tijdje besloten de vriendjes dat het tijd was om op te ruimen. Ze waren zo vies dat ze eruitzagen als moddermonsters. Maar dat maakte niet uit, want ze hadden de beste tijd samen gehad.
Sophie keek naar haar vriendjes en zei: "Dit was zo leuk! Zullen we dit nog een keer doen?"
Bram stak zijn modderige hand in de lucht. "Ja, modderplonsen is officieel onze nieuwe hobby!"
Eva zong vrolijk: "Modderpret, modderpret, vriendjes samen, dat is het beste wat er is!"
Max knikte enthousiast. "Vriendjes voor altijd, zelfs in de modder!"
En zo gingen de vriendjes, hand in hand, terug naar huis. Ze waren vies, maar ook heel blij. Want ze wisten dat ze altijd samen avonturen konden beleven, en dat maakte hen de beste vriendjes in de wereld.
En dat was het verhaal van Sophie en haar moddervriendjes. Ze hadden veel gelachen, veel gespeeld, en vooral geleerd dat echte vriendschap de grootste schat is, zelfs onder een dikke laag modder.
