Een Verjaardagsfeestje!
Er was eens een kleine jongen genaamd Max. Max was vier jaar oud en had een grote glimlach. Vandaag was een speciale dag, want Max had een verjaardagsfeestje! Hij was zo blij dat hij bijna niet kon stilzitten.
“Vandaag is mijn feestje!” riep Max. Hij sprong op en neer in zijn woonkamer. “Ik kan niet wachten om mijn vrienden te zien!”
Max had drie vrienden uitgenodigd: Lotte, Sam en Joris. Ze zouden allemaal komen om te spelen en te feesten. Max had zijn favoriete ballonnen opgeblazen. Ze waren blauw, geel en rood. De ballonnen zweefden vrolijk door de kamer.
“Wat ga je doen op je feestje?” vroeg zijn mama terwijl ze de tafel dekte met een mooie verjaardagstafelkleed.
“Er komt taart!” zei Max enthousiast. “En spelletjes! En misschien zelfs een clown!”
“Dat klinkt geweldig!” zei mama met een glimlach. “Zorg ervoor dat je de ballonnen niet laat ontsnappen!”
Net op dat moment kwam Lotte binnen. “Hallo, Max!” zei ze vrolijk. “Kijk eens naar mijn nieuwe hoed!” Lotte droeg een grote, kleurrijke hoed met sterren erop.
“Wat een mooie hoed!” zei Max. “Je ziet eruit als een echte verjaardagsster!”
“Dank je!” zei Lotte en ze draaide rond. “Ik kan niet wachten op de taart!”
“En de spelletjes!” riep Max. “We gaan verstoppertje spelen!”
“Hoor ik daar spelletjes?” vroeg Sam, die net de deur door kwam. “Ik hoop dat we ook kunnen knutselen!”
“Ja! En we kunnen ballonnen versieren!” zei Lotte.
“Wat een goed idee!” zei Max. “We kunnen ze allemaal verschillend maken!”
Joris kwam als laatste binnen. “Hallo allemaal! Wat is er aan de hand?” vroeg hij nieuwsgierig.
“Het is Max zijn verjaardagsfeestje!” zei Lotte. “We gaan knutselen en spelen.”
“En taart eten!” riep Max. “Ik heb de grootste verjaardagstaart ooit!”
“Is die echt groot?” vroeg Joris met grote ogen.
“Ja! Hij is zo groot dat ik hem niet eens kan tillen!” zei Max terwijl hij zijn armen zo wijd mogelijk uitstrekte.
“Dat klinkt als een uitdaging!” zei Sam. “Laten we snel beginnen!”
“Hé, laten we eerst de ballonnen versieren!” stelde Lotte voor. “Ik heb stiften meegebracht!”
“Ja, ja! Laten we dat doen!” riep Max. Ze gingen allemaal aan de tafel zitten en pakten de stiften. Iedereen begon te tekenen op de ballonnen.
“Wat teken jij, Lotte?” vroeg Joris.
“Ik teken een grote ster!” zei Lotte trots.
“Mooi! Ik teken een raket!” zei Sam.
“En ik teken een monster!” zei Max. “Een monster met grote ogen en een lange tong!”
“Dat is eng!” lachte Joris. “Maar ook leuk!”
Ze waren druk bezig en de ballonnen werden steeds kleurrijker. Maar toen gebeurde er iets geks. Max tilde zijn monsterballon op om te kijken hoe het eruitzag. “Kijk!” zei hij. “Mijn monster heeft een lange tong!”
“Wacht!” riep Lotte, “Zet hem niet zo hoog!”
Maar het was te laat. De ballon ontsnapte uit Max' handen en vloog naar het plafond. “O nee!” riep Max. “Mijn monster!”
“Het vliegt weg!” gilde Joris. “Wat nu?”
“Pak het!” riep Sam terwijl hij naar de ballon wees. “Het gaat naar de deur!”
De ballon zweefde vrolijk rond en raakte de deur. Plotseling opende de deur zich en de ballon vloog naar buiten! “Nee!” schreeuwden ze allemaal.
“We moeten het volgen!” zei Max. “Kom op!”
Ze renden naar buiten, de tuin in. De ballon zweefde over de schutting en de kinderen volgden hem. “Waar gaat het heen?” vroeg Lotte.
“Misschien naar het park!” zei Joris. “Laten we rennen!”
Ze renden zo snel als ze konden. De ballon danste door de lucht. “Kijk! Daar is hij!” riep Sam. “Bij de boom!”
Ze kwamen bij de grote boom in het park. De ballon was vast komen te zitten in de takken. “Hoe krijgen we hem terug?” vroeg Max.
“Ik heb een idee!” zei Lotte. “We kunnen samen een mensenketting maken!”
“Ja!” zei Sam. “Dan kun je omhoog klimmen!”
De kinderen stonden hand in hand en maakten een lange lijn. Max was de eerste die omhoog klom. “Ik kan het bijna bereiken!” riep hij.
“Bijna!” gilde Joris. “Kom op, Max!”
Met een laatste sprongetje pakte Max de ballon. “Ik heb hem!” riep hij blij.
“Hoera!” juichten de anderen. “Je hebt het gedaan!”
Max kwam terug naar beneden met de ballon. “Kijk! Mijn monster is terug!” zei hij trots.
“Dat was spannend!” zei Lotte. “Laten we nu teruggaan naar het feestje!”
“Hé, wat is er met de taart?” vroeg Joris. “Zou die niet al klaar zijn?”
“Ja! Laten we snel gaan!” zei Max.
Het Feestje Gaat Verder!
Ze renden terug naar het huis van Max. Mama had de tafel al gedekt met de grootste taart die je ooit hebt gezien. “Wow!” zei Sam. “Die is enorm!”
“Dat is mijn verjaardags taart!” zei Max. “Ik ben zo blij!”
“Laten we kaarsjes uitblazen!” stelde Lotte voor.
“Ja! En daarna taart eten!” riep Joris.
Max deed zijn ogen dicht en vroeg: “Ik wens dat we altijd vrienden blijven!” Hij blies de kaarsjes uit en zijn vrienden klapten in hun handen.
“Hoera voor Max!” riepen ze samen.
Ze sneden de taart en deelden de stukken uit. “Mmm, lekker!” zei Joris terwijl hij een hap nam.
“Dit is de beste taart ooit!” zei Lotte met een grote glimlach.
“Ja, en het beste feestje!” voegde Sam eraan toe.
Ze lachten, aten en speelden samen. De ballon zweefde nog steeds vrolijk rond de kamer. Max voelde zich gelukkig. Hij had geweldige vrienden en een fantastisch feestje.
“Dank jullie wel voor het komen!” zei Max. “Jullie zijn de beste vrienden die ik me kan wensen!”
“En jij bent de beste jarige!” zeiden ze allemaal samen. Ze omhelsden elkaar en lachten.
Het was een dag vol plezier, vriendschap en veel taart. Max wist dat dit een verjaardag was die hij nooit zou vergeten!
