De nieuwe sportdag
Lotte is drie jaar. Ze heeft kleine gymschoentjes met rode veters.
Vandaag gaat Lotte voor het eerst naar de peuter-turnles in de sportzaal.
Mama loopt met haar naar binnen. De zaal is groot en licht.
Er liggen matjes, een bank, kleine hoepels en een lage zachte balk.
De juf heet Sara. Ze lacht warm.
“Hallo Lotte,” zegt ze. “Vandaag gaan we samen bewegen. We doen het rustig. Het is een spel.”
Lotte pakt mama's hand even vast.
“Ik vind het een beetje spannend,” fluistert ze.
Juf Sara knielt bij haar neer.
“Dat mag,” zegt ze zacht. “We doen kleine stapjes. Jij kiest wat je wilt proberen. En we rusten ook, ja?”
Lotte knikt. Ze voelt zich al wat rustiger.
Bewegen en pauzeren
Alle kinderen gaan in een kring op een matje zitten.
“Eerst maken we ons lichaam wakker,” zegt juf Sara. “We rekken ons uit als een lange boom.”
Lotte steekt haar armen hoog omhoog.
Ze voelt haar rug en haar benen. Het is fijn.
Daarna lopen ze als kleine muisjes door de zaal.
Lotte loopt zachtjes.
Dan zegt juf Sara: “Nu lopen we als olifanten!”
Boem, boem, stampt iedereen.
Lotte lacht. Haar hartje klopt sneller.
“Ik word een beetje moe,” zegt ze.
“Goed dat je dat zegt,” zegt juf Sara. “Moe zijn betekent dat je hard gewerkt hebt. Nu gaan we uitrusten.”
Ze gaan weer op de matjes zitten.
Ze ademen rustig in en uit.
Lotte drinkt een slokje water uit haar beker. Het koude water voelt lekker in haar mond.
Na de pauze wijst juf Sara naar een lage zachte balk.
“Wie wil er over de balk lopen?” vraagt ze.
Lotte wil heel graag, maar ze twijfelt.
“Wat als ik val?” vraagt ze zacht.
“De balk is zacht,” zegt juf Sara. “En ik sta naast je. Je mag mijn hand vasthouden. Als je niet meer wilt, stop je en rust je weer uit. Proberen is al heel knap.”
Lotte denkt even na. Dan zegt ze:
“Ik wil proberen… met jouw hand.”
Langzaam zet ze één voet op de balk. Dan de andere.
Ze wiebelt een beetje.
“Ik kan het niet,” zegt ze bijna.
“Je bént het al aan het doen,” zegt juf Sara rustig. “Kijk eens naar je voeten.”
Lotte kijkt naar beneden. Haar voeten staan op de balk.
Ze zet nog een klein stapje. En nog één.
Dan is ze aan de overkant.
“Je hebt het gedaan!” roept mama vrolijk.
Lotte voelt iets warms in haar buik.
“Ik heb het gedaan,” zegt ze trots. “Maar nu ben ik weer moe.”
“Dan is het tijd om weer te rusten,” zegt juf Sara.
Alle kinderen gaan liggen op de matjes, als zeesterren.
“Onze spieren hebben gewerkt,” zegt ze zacht. “Nu krijgen ze een knuffel van de rust.”
Lotte sluit haar ogen even.
Ze voelt haar benen, haar armen, haar buik. Alles is rustig.
Als de les klaar is, geeft Lotte juf Sara een knuffel.
“Ik vond het leuk,” zegt ze. “Eerst bewegen, dan rusten. En dan kan ik weer verder.”
“Precies,” zegt juf Sara. “Als je blijft proberen en goed uitrust, word je elke keer een beetje sterker.”
Op weg naar huis pakt Lotte mama's hand.
“Mama,” zegt ze blij, “volgende week ga ik weer. Dan probeer ik nog een keer de balk. En als ik moe ben, ga ik gewoon even uitrusten.”
